يَوْمَ الْقِيامَةِ
روز رستاخيز ،
وَ لِلَّهِ مِيراثُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
و خدا راست هفت آسمان و هفت زمين بازماندنى از خلق ،
وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ ( 180 )
و اللَّه به آنچه ميكنيد آگاه است .
لَقَدْ سَمِعَ اللَّهُ
بدرستى كه خداى بشنود « 1 » ،
قَوْلَ الَّذِينَ قالُوا
سخن ايشان كه گفتند :
إِنَّ اللَّهَ فَقِيرٌ وَ نَحْنُ أَغْنِياءُ
كه خداى درويش است و ما بىنيازان ،
سَنَكْتُبُ ما قالُوا
آرى بنويسيم بر ايشان آنچه گفتند ،
وَ قَتْلَهُمُ الْأَنْبِياءَ
و كشتن ايشان پيغامبران را ،
بِغَيْرِ حَقٍّ
بناسزا و بى حق ،
وَ نَقُولُ
و گوئيم ايشان را فردا ،
ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِيقِ ( 181 )
ميچشيد « 2 » عذاب آتش .
ذلِكَ بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيكُمْ
و اين عذاب به آنست كه دست شما پيش فرا فرستاد از كرد ،
وَ أَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ ( 182 )
و به آنست كه خداى بندگان را ستمكار نيست .
الَّذِينَ قالُوا
ايشان كه گفتند :
إِنَّ اللَّهَ عَهِدَ إِلَيْنا
كه خداى پيمان گرفت بر ما ،
أَلَّا نُؤْمِنَ لِرَسُولٍ
كه نگرويم هرگز بفرستادهاى ،
حَتَّى يَأْتِيَنا بِقُرْبانٍ
تا آن گه كه آن فرستاده قربانى آرد بما ،
تَأْكُلُهُ النَّارُ
كه آتش بپذيرفتارى آن را بخورد ،
قُلْ
گوى [ ايشان را ] ،
قَدْ جاءَكُمْ
آمدند بشما ،
رُسُلٌ مِنْ قَبْلِي
فرستادگان از پيش من ،
بِالْبَيِّناتِ
به پيغامها و نشانهاى درست ،
وَ بِالَّذِي قُلْتُمْ
و آنچه شما گفتيد [ از قربانهاى آتش قبول خورده ] ،
فَلِمَ قَتَلْتُمُوهُمْ
چرا كشتيد ايشان را ؟
إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ( 183 )
اگر مىراست گوئيد .
فَإِنْ كَذَّبُوكَ
پس اگر جهودان ترا دروغزن گيرند ،
فَقَدْ كُذِّبَ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِكَ
دروغزن گرفتند پيش از تو پيغامبران را ،
جاؤُ بِالْبَيِّناتِ
كه
هامش
( 1 ) - نسخهء ج : بشنيد .
( 2 ) - نسخهء ج : بچشيد . )