گفت : يا سرى لاصبن عليكم البلاء صبا بجلال قدر ما كه تازيانهء بلا بر سر شما فرو گذارم ! و آسياى محنت بر سرتان بگردانم . سرى گويد : از سر نور معرفت بالهام ربانى جواب دادم : أ ليس المبلى انت ؟ ريزندهء نثار بلا بر سرما نه تو خواهى بود ؟
نفس المحبّ على الأسقام صابرة * لعلّ مسقمها يوما يداويها
چون شفا اى دلربا از خستگى و درد تست * خسته را مرهم مساز و درد را درمان مكن
30 - النوبة الاولى
( 3 / 184 - 179 )
قوله تعالى :
ما كانَ اللَّهُ
خداى بران نيست ،
لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِينَ
كه فرو گذارد گرويدگان را ،
عَلى ما أَنْتُمْ عَلَيْهِ
بر آنچه شما بر آنيد [ از كار آشكارا ناآزموده ] ،
حَتَّى يَمِيزَ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ
تا جدا كند ناپاك از پاك ،
وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ
و نيست خداى بر آن كه شما را مطلع گرداند بر غيب ،
وَ لكِنَّ اللَّهَ يَجْتَبِي
لكن خداى ميگزيند ،
مِنْ رُسُلِهِ
از فرستادگان خود ،
مَنْ يَشاءُ
آن را كه خواهد ،
فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ
پس بگرويد بخداى و فرستادگان وى ،
وَ إِنْ تُؤْمِنُوا
و اگر بگرويد ،
وَ تَتَّقُوا
و بپرهيزيد ،
فَلَكُمْ أَجْرٌ عَظِيمٌ ( 179 )
شما راست مزد بزرگوار .
وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَبْخَلُونَ
مپندار ايشان را كه دست مىفشارند ببخل ،
بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ
به آنچه خداى ايشان را داد از فضل خويش ،
هُوَ خَيْراً لَهُمْ
كه آن به است ايشان را ،
بَلْ هُوَ شَرٌّ لَهُمْ
نيست كه بهتر است ايشان را ،
سَيُطَوَّقُونَ
آرى طوق كنند در گردنهاى ايشان ،
ما بَخِلُوا بِهِ
آنچه دست فرو فشردند به آن ،