مراقبانست ، و حال واجدانست ، و مقام راضيان است ، و نشان دوستان است . محبّت خداى ايشان را شعار ، و ياد اللَّه ايشان را دثار ، و مهر اللَّه ايشان را نثار ، نثارى كه بر روى جان گويى نگار است ، و درخت شادى از وى ببارست ، و جان را خوش بهار است !
الا اى خوش نسيم نو بهارى * تو بوى زلف آن بت روى دارى
26 - النوبة الاولى
( 3 / 155 - 151 )
قوله تعالى :
سَنُلْقِي
آرى مىدرافكنيم ،
فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا
در دلهاى ناگرويدگان ،
الرُّعْبَ
بيم و ترس ،
بِما أَشْرَكُوا بِاللَّهِ
به آنچه انباز گرفتند با خداى ،
ما لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطاناً
چيزى كه اللَّه آن را از آسمان حجّتى نفرستاد ،
وَ مَأْواهُمُ النَّارُ
و بازگشتگاه ايشان فردا آتش است ،
وَ بِئْسَ مَثْوَى الظَّالِمِينَ ( 151 )
و آن بد بودن گاهى است كافران را .
وَ لَقَدْ صَدَقَكُمُ اللَّهُ وَعْدَهُ
راست گفت خداى با شما ، و راست كرد وعدهء خويش كه داده بود ،
إِذْ تَحُسُّونَهُمْ بِإِذْنِهِ
آن گه كه شما ايشان را ميكشتيد بخواست وى ،
حَتَّى إِذا فَشِلْتُمْ
تا آن گه كه بد دل شديد ،
وَ تَنازَعْتُمْ فِي الْأَمْرِ
و با يكديگر مخالف شديد و بر آويختيد ،
وَ عَصَيْتُمْ
و در رسول من نافرمان شديد و سركشيديد ،
مِنْ بَعْدِ ما أَراكُمْ ما تُحِبُّونَ
پس آنكه با شما نمود اللَّه آنچه دوست ميداشتيد ،
مِنْكُمْ مَنْ يُرِيدُ الدُّنْيا
كس هست از شما كه اين جهان مىخواهد ،
وَ مِنْكُمْ مَنْ يُرِيدُ الْآخِرَةَ
. و كس هست از شما كه آن جهان مىخواهد ،
ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ
پس شما را از كافران برگردانيد ،
لِيَبْتَلِيَكُمْ
تا شما را بيازمايد ( به آن محنت كه افتاد ) ،
وَ لَقَدْ عَفا عَنْكُمْ
و درگذاشت از شما آنچه كرديد .
وَ اللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ ( 152 )
و اللَّه با فضل است بر مؤمنان .