ردّ و قبول . و در جملهء اين مقامات كه برشمرديم ، هيچ مقام نيست اميدوارتر و رحمت خدا به آن نزديكتر از آن ساعت كه حجّاج به عرفات بايستند . در آثار بيارند كه : درهاى هفت طارم پيروزه برگشايند آن ساعت ، و ايوان فراديس اعلى را درها باز نهند ، و جانهاى پيغامبران و شهيدان اندر عليين در طرب آرند . عزيزست آن ساعت ! بزرگوارست آن وقت ! كه از شعاع انفاس حجّاج و عمّار روز مدد ميخواهد ، و از دوست خطاب مىآيد كه : « هل من داع ؟ هل من سائل ؟ »
روى انس بن مالك قال قال رسول اللَّه ( ص ) : « امّا عشيّة عرفة ، فانّ اللَّه يهبط الى السّماء الدّنيا ثم يباهى بهم الملائكة ، فيقول انظروا الى عبادى شعثا غبرا جاءوني من كلّ فجّ عميق يرجون رحمتى و مغفرتى ، فلو كانت كعدد الرّمل او كزبد البحر لغفرتها لكم ، افيضوا عبادى مغفورا لكم و لمن شفعتم فيه . »
19 - النوبة الاولى
( 3 / 109 - 102 )
قوله تعالى :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا
اى ايشان كه بگرويدند ،
اتَّقُوا اللَّهَ
بپرهيزيد از خشم و عذاب خداى ،
حَقَّ تُقاتِهِ
بسزا پرهيزيدن از وى ،
وَ لا تَمُوتُنَّ
و نميريد شما ،
إِلَّا وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ
( 102 ) مگر شما گردن نهادگان و مسلمانان .
وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً
دست در زنيد در حبل خداى همگان ،
وَ لا تَفَرَّقُوا
و بمپراكنيد ،
وَ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ
و ياد كنيد و ياد داريد نعمت خداى بر خود ،
إِذْ كُنْتُمْ أَعْداءً
آن وقت كه يكديگر را دشمنان بوديد ،
فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ
ميان دلهاى شما الفت نهاد و فراهم آورد ،
فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْواناً
تا بكرد نيك وى يكدگر را برادران گشتيد ،
وَ كُنْتُمْ عَلى شَفا حُفْرَةٍ مِنَ النَّارِ
و شما بر تيغ كنارهء آتش بوديد ،
فَأَنْقَذَكُمْ مِنْها
شما را از آتش باز -