تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كشف الأسرار وعدة الأبرار ( تفسير خواجه عبد الله انصارى ) ( فارسى ) — صفحة 228

مساهمون:

ص٢٢٨
رهانيد .
كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آياتِهِ
چنين كه هست شما را پيدا مىكند خداى ، سخنان خويش و نشانهاى نيك خدايى خويش ،
لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ( 103 )
تا مگر راه بيابيد فرا شناخت منت وى و پيروزى خود .
وَ لْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ
و از شما گروهى بادا ،
يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ
كه مىخوانند با نيكى ،
وَ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ
و ميفرمايند به نيكوكارى ،
وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ
و باز ميزنند از ناپسند ،
وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
( 104 ) و ايشانند كه بر پيروزى پايندگانند و نيك آمده جاودانند .
وَ لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ تَفَرَّقُوا
و چون ايشان مبيد « 1 » كه بپراكندند ،
وَ اخْتَلَفُوا
و دو گروه شدند در كار محمد ( ص ) ،
مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْبَيِّناتُ
از پس آنكه تورات آمده بود بايشان بآگاه كردن ،
وَ أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ
( 105 ) و ايشان را عذابى بزرگ است .
يَوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوهٌ
در آن روز كه سپيد گردد رويهايى ،
وَ تَسْوَدُّ وُجُوهٌ
و سياه گردد رويهايى ،
فَأَمَّا الَّذِينَ اسْوَدَّتْ وُجُوهُهُمْ
اما ايشان كه سياه گشت روهاى ايشان ،
أَ كَفَرْتُمْ بَعْدَ إِيمانِكُمْ
ايشان را گويند كه : كافر گشتيد پس آنكه گرويده بوديد ؟
فَذُوقُوا الْعَذابَ
پس بچشيد عذاب ،
بِما كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ
( 106 ) به آنچه كافر شديد .
وَ أَمَّا الَّذِينَ ابْيَضَّتْ وُجُوهُهُمْ
امّا ايشان كه رويهاى ايشان سپيد بود « 2 » ،
فَفِي رَحْمَتِ اللَّهِ
ايشانند كه در بخشايش خداىاند ( و در بهشت وى ) ،
هُمْ فِيها خالِدُونَ
( 107 ) ايشان در آن جاويدان .
تِلْكَ آياتُ اللَّهِ
اين سخنان اللَّه است ،
نَتْلُوها عَلَيْكَ بِالْحَقِّ
ميخوانيم بر شما براستى و درستى ،
وَ مَا اللَّهُ يُرِيدُ ظُلْماً لِلْعالَمِينَ
( 108 ) و اللَّه آن كس نيست كه خواهد كه بيداد كند بر جهانيان .
وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ
و خدايراست هر چه در آسمان و هر چه
هامش
( 1 ) - نسخه : مباشيد ) ( 2 ) - نسخه : شد