مِنَ التَّعَفُّفِ
از آنك نياز پيدا نكنند و از مردمان چيزى نخواهند
تَعْرِفُهُمْ بِسِيماهُمْ
كه درنگرى بايشان بشناسى ايشان را بنشان و آساى ايشان ،
لا يَسْئَلُونَ النَّاسَ إِلْحافاً
از مردمان چيزى نخواهند بالحاح
وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ
و آنچه نفقت كنيد از مال
فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ 273
خداى به آن داناست .
الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ
- ايشان كه نفقت ميكنند مالهاى خويش
بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ
بشب و بروز
سِرًّا وَ عَلانِيَةً
پنهان و آشكارا
فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ
ايشانراست مزد ايشان بنزديك خداوند ايشان
وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ 274
و بيم نيست بر ايشان فردا ، و نه اندوهگن باشند .
الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبا
- ايشان كه ربوا ميخورند
لا يَقُومُونَ
نخيزند از گور خويش
إِلَّا كَما يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطانُ
مگر چنانك آن كس خيزد كه ديو زند او را بدست و پاى خود
مِنَ الْمَسِّ
از ديوانگى
ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا
ايشان را آن به آنست كه گفتند
إِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبا
ستد و داد همچون ربوا است
وَ أَحَلَّ اللَّهُ الْبَيْعَ
و نه چنانست كه گفتند كه اللَّه بيع حلال كرد
وَ حَرَّمَ الرِّبا
و ربوا حرام كرد
فَمَنْ جاءَهُ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّهِ
هر كه بوى آيد پندى از خداوند وى
فَانْتَهى
و از آن كرد بد كه مىكند باز شود
فَلَهُ ما سَلَفَ
ويراست آنچه گذشت و ربوا كه خورد
وَ أَمْرُهُ إِلَى اللَّهِ
و كار وى با خداست
وَ مَنْ عادَ
و هر كه باز گردد به آن
فَأُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ
ايشان آتشيانند
هُمْ فِيها خالِدُونَ 275
ايشان در آن جاويدان
يَمْحَقُ اللَّهُ الرِّبا
- ناپيدا مىكند اللَّه مال را بربوا
وَ يُرْبِي الصَّدَقاتِ