مىگويد : در هر نفس كشيدن دو نعمت وجود دارد و براى هر نعمت شكرى واجب مىشود ، آيا كسى مىتواند از عهده اين همه شكر برآيد ؟ .
تسليم بودن به خدا
بنابراين از نظر فلسفه ما به تنفس ، به سلامتى جسم ، به سلامتى مغز و روح خود در هر ثانيه و در هر لحظه محتاج به افاضه خداوند جل جلاله هستيم و اگر يك لحظه خداوند جل جلاله افاضه خود را از ما بگيرد معدوم مىشويم ، نه تنها انسان ؛ بلكه تمام كائنات اين چنين است ، اگر يك لحظه افاضه خدا از كائنات گرفته شود تمام كائنات محو و نابود مىشود . عجيب سلطنتى ، عجيب قدرتى ، عجيب حكمت و عظمت براى خدا وجود دارد كه هيچگاه به بندگانش محتاج نمىباشد ؛ ولى ما بندگان هستيم كه به خدا محتاجيم ، تكامل ما به عبادت خدا مربوط است ، پس بايد جهت تكامل روحى خود هميشه به خدا تسليم باشيم و با حضور قلب ، با خضوع و خشوع عبادت او را انجام دهيم . ما به عنوان يك انسان وظيفه داريم كه در برابر اراده خدا بدون قيد و شرط تسليم باشيم . اصل فلسفه عبادت نيز همين است كه انسان در آخرين مرحله ذلت و خوارى ، با خضوع و خشوع تمام در برابر عظمت موجود لايتناهى تسليم باشد . علم ، قدرت و عظمت خدا لايتناهى است . چرا انسان در مقابل چنين موجود لايتناهى تسليم نباشد ؟ و چرا در مخالفت با او برخيزد ؟ انسان عابد بايد آخرين مرحله عبوديت را كه