منكر شوند تا هيچگونه مسئولتى متوجه آنان نشود ، واقعاً عذرى بدتر ازگناه همين است كه ماده پرستان انجام مىدهند .
اين عمل دانشمندان مثل اين مىماند كه يك نفر مريض نزد داكتر متخصص برود و از او تقاضاى نسخه نمايد ، بعد از معاينه و تشخيص ، داكتر به او نسخه مىدهد و مىگويد : از خوردن فلان چيزها پرهيز كن كه براى شما ضرر دارد و در ضمن از دواى كه به شما دادهام طبق هدايت ، بهصورت مرتب بدون كم و كسر استفاده كن . مريض براى اينكه از لذت خوردنىها و آشاميدنىهاى مورد ميل خود محروم نشود ، داكتر را متهم به ندانستن مىكند ، مىگويد : اين داكتر چيزى را نمىفهمد ، بىخود مرا از بعضى خوردنىها منع مىكند ، بىخود اين همه داروى بد مزه را برايم تجويز كردهاست . خود مريض مىداند كه داكتر متخصص و لايق است ، اما اگر لياقت او را تاييد كند ، بايد به نسخه او نيز عمل كند و از چيزهايى كه اورا منع كرده بايد پرهيزكند ، لذا داكتر را متهم مىكند كه نتوانسته مرض اورا درست تشخيص دهد . اين چنين اشخاص در واقع با حيات خود بازى مىكنند ، خود را به نابودى مىكشانند ، آنان فكر مىكنند كه با بستن چنين اتهامات به داكتر ضرر مىرسانند ؛ در حالىكه چنين نيست ؛ بلكه آنان به حيات خود ضرر مىرسانند . اين عده در واقع از عقل خود فرار مىكنند ، خود را به بىعقلى كشانيدهاند ؛ زيرا انسان عاقل براى سلامتى خود ساعتها در مطب داكتر انتظار مىكشد تا نوبت معاينه به او برسد ، وقتىكه معاينه شد به نسخه داكتر احترام مىگذارد و به دستورالعمل او گوش مىدهد .
انوار هدايت (تفسير قرآن كريم) (فارسى) — صفحة 223
مساهمون: الشيخ محمد آصف المحسني
ص٢٢٣