مىباشد ، اگر كسى بگويد زمين ما انسانها ، معلوم است كه منظور او از زمين ، كره زمين است ، همچنين اگر كسى بگويد موجودات زمينى ، باز هم معلوم است كه منظور او موجودات زمينى است نه خود زمين . اين دو جمله با هم فرق مىكند .
ثالثاً : در بحث قبلى جمله
« وَ إِنَّا لَمُوسِعُونَ »
معنى كرديم و گفتيم كه آسمان هميشه در حال وسيع شدن است ، اين را نيز گفتيم كه بعضى از مفسرين « لَمُوسِعُونَ » را به اين معنى گرفته اند كه " ما آسمان را بنا كرديم ؛ ولى به اين حالت باقى نمىماند ؛ بلكه ما وسعت دهندگانيم و آن را وسعت مىدهيم ، مفسرين جمله اسميه را آوردهاند . از قرآن مجيد نيز تقريباً چنين فهميده مىشود كه توسعه دادن آسمان دائمى است و خداوند جل جلاله هميشه آن را توسعه مىدهد . اين را هم گفتيم كه اگر ادعاى أخير دانشمندان علم نجوم ثابت شود و ستارهها در هر ثانيه شصت و شش هزار كيلومتر از همديگر فاصله بگيرند ، با نظريه عدهاى از مفسرين كه مىگويند آسمان هميشه در حال وسيع شدن است ، مطابقت پيدا مىكند .
نظريه بعضى از مفسرين
دانشمندان قرن بيست و يكم مىگويند كه ستارهها و كهكشانها از يكديگر دور مىشوند ؛ از وسعت آسمان چيزى نمىگويند ؛ لذا اين ايراد نيز وجود دارد كه آيا با فاصله گرفتن كرات و كهكشانها ، آسمان نيز وسعت پيدا مىكند ياخير ؟ ( اين موضوع تأمل مىخواهد ) مگر اينكه از نظر علمى ثابت شود كه همزمان با فاصله ستارهها ،