تسبيح مىكنيم ، هم تحميد ، هم تهليل و هم تكبير ، خيلى ذكر خوبى است و انسان بايد تلاش كند كه اين ذكر را اگر ممكن باشد در تمام اوقات بخواند ، خداوند تبارك و تعالى جل جلاله به همهى ما اين توفيق را عنايت فرمايد كه اكثر اوقات خود را در عبادت او سپرى نماييم ؛ زيرا همه چيز را او براى ما مسخّر نموده است .
« وَ سَخَّرَ لَكُمْ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً »
« 1 » آن چيزهاى كه در آسمانها و زمين است ، همه را براى شما مسخّر كردهايم .
يعنى همه چيز را ما مورد انتفاع شما قرار داديم تا از آنها استفاده كنيد و نفع ببريد . واقعاً خداوند تبارك و تعالى براى بشر مهمانى بسيار بزرگى را ترتيب داده است ؛ اگر با وجود اين همه نعمتها بشر به خدا تسليم نشود و به دنبال هوسهاى شيطانى ، حيوانى و شهوانى خود برود ، چهقدر زشت و ناپسند است ، چهقدر رسوايى است ؟ ! انسانها بايد به خدا تسليم شوند و بايد بهسوى كمال انسانى خود حركت كنند ؛ انسان نبايد مثل حيوان باشد ، تفاوت انسان با حيوان همين است كه انسان هدف مشخص دارد ، كمال انسانى با حيوانيت در تضاد است . اگر انسان بهكمال لايق خود برسد ، جايگاه و منزلت او در بهشت خواهد بود ، اگر از كمال انسانى فاصله بگيرد ، مقام و منزلت او در دوزخ است و تا اسفل السافلين تنزل مىكند .
هامش
( 1 ) - جاثيه / آيه 13