كسى را زياد كند ؛ بلكه با حرص خوردن خود انسان خسته مىشود . انسان حريص كسى است كه صبح زود بدون اينكه مشترى داشته باشد در مغازه را باز مىكند ، از ترس اينكه مبادا يك نفر مشترى بيايد و بدون خريد برود ، يا اينكه از دكان كسى ديگر جنس خريدارى كند . شبها نيز تا آخر وقت داخل مغازه مىنشيند ، نه نماز درست مىتواند بخواند و نه اعصابش راحت است . نه خواب دارد و نه غذاى درست مىخورد . حرص او نسبت به مال چنان زياد است كه نه شب از فكر دكان آرام است و نه روز ، هر لحظه حرص مىخورد كه فروش بيشتر داشته باشد . چنين انسانى نه آرامش دارد و نه آسايش ، نه به خود اعتماد دارد و نه به رازق خود ، هميشه نسبت به خدا بدگمان مىباشد .
انسان نبايد آنچنان حريص باشد كه براى مال دنيا آرامش را از خود سلب كند . بايد در موقع مناسب كار كند ، تلاش كند و زحمت بكشد تا رزق حلال بدست آورد . تلاش بدون جهت بدن انسان را خسته مىكند ، انسان نياز به استراحت دارد .
موقع نماز بايد به آرامى نماز خود را بخواند و عبادت خدا را انجام دهد . براى كار روزانه خود برنامه ريزى كند ، وقت كار ، نماز ، غذا ، تفريح ، صحبت با خانواده ، عيادت مريض ، صيله رحم ، ديد و بازديد از اقارب ، همه و همه بايد در برنامه كارى انسان مشخص شده باشد . با حرص خوردن رزق انسان زياد نمىشود ، اگر حرص مىتوانست رزق را بهسوى انسان بكشاند ، تاكنون تمام انسانهاى حريص پولدار
انوار هدايت (تفسير قرآن كريم) (فارسى) — صفحة 129
مساهمون: الشيخ محمد آصف المحسني
ص١٢٩