تخطي إلى المحتوى الرئيسي

انوار هدايت (تفسير قرآن كريم) (فارسى) — صفحة 128

مساهمون:

ص١٢٨
روزى تو را برايت مىدهند ، هرچند تو آن را نحواهى ، يعنى رزق شما تعيين شده است به هرنحوى مىرسد ، ناراحت نباش ! تو مجبور هستى از رزق خود استفاده كنى . اگر قرار باشد كه رزق انسان به‌صورت معيين برايش برسد ، چرا آن را از راه حرام جستجو كند ؟ چرا نسبت به رازق خود بدگمان باشد ؟ . خداوند جل جلاله قسم مىخورد كه رزق شما حق است و من آن را براى شما مىرسانم . از طرف ديگر جبرئيل امين در قلب پيغمبر اكرم صلى الله عليه وآله و سلم القاء نموده كه براى هر انسان رزق معين است . با توجه به اين مطلب چرا انسان نسبت به خالق و آفريدگار خود اعتماد نكند ؟ چرا از گرسنگى و فقر بترسد ؟ چرا بىحوصله‌گى كند ؟ چرا بر مردم ظلم كند ؟ چرا حق ديگران را غصب كند ؟ چرا رشوت بخورد ؟ چرا به‌خاطر پول به دين مردم خيانت نمايد ؟ چرا براى خارجىها جاسوسى كند . اين از بدبختى انسان است كه به پروردگار خود اعتماد ندارد و در عوض به خارجىها اعتماد مىكند .

انسان حريص

در حديث ديگر از آن‌حضرت صلى الله عليه وآله و سلم نقل شده است : « إنّ الرِّزقَ لا يَجُرُّهُ حِرصُ حَريصٍ ولا يَصرِفُهُ كَراهِيَةُ كارِهٍ » « 1 » رزق با حرص خوردن بىجا به‌سوى كسى نمىآيد ، كسى نمىتواند روزى را با حرص و طمع به طرف خود بكشاند . هم‌چنين اگر كسى با كراهت بخواهد روزى را از خود باز دارد ، بازداشته نمىتواند . حرص نمىتواند رزق
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 77 / 68 / 7