رياست جمهورى و انتخاب رئيس جمهور ، زمامدار ، خليفه و امام را به دو مرحله حل كنيم كه شبيه به نظام پارلمانى اس .
اولا مردم به نمايندگان جامع الشرايط ( مانند امانت ، رشد فكرى و تخصص در يكى از رشتههاى علوم تجربى و پارهاى از علوم انسانى و علم فقه ) را انتخاب كنند .
پنجم - اين مردم عبارتاند
الف - از مردان و زنان بالغ و عاقل و رشيد .
ب - وكيلان مسافران غايب و بيماران عاجز
ج - اولياى اطفال كه به علاوه راى خود مىتوانند اراى اطفال كوچك فاقدين رشد عقلى خود را هم در صندوق بريزند و ديوانگان و بيهوشان حكم اطفال را دارند .
د - دختران پس از رسيدن به ده سالهگى اگر رشد فكرى معمولى دارند ، مىتوانند خود راى بدهند و گرنه قبل از سن رشد ، ولى آنان به نيابت آنان راى مىدهند . و پسران كه پانزده سال آنان تمام شده مى توانند راى بدهند و قبل از اين سن اولياى آنان از جانب آنان راى مى دهند .
راى دادن به وكيلان مجلس بعد از نوشتن نامهاى است كه تمام شروط راىدهندگان در آن مشخص شده و نمايندهها مجبور به پيروى از آنها مكلفيت رسمى دارند و مخالف آن نمىتوانند راى بدهند چه در امور سياسى و اقتصادى و چه در تعيين رياست جمهورى .
مباحث علمى دينى (فارسى) — صفحة 206
مساهمون: الشيخ محمد آصف المحسني
ص٢٠٦