استاد ما حضرت حضرت آقايى خويى در درسهاى مكاسب خود - كه من آنوقت بخاطر كوچكى و پايين بودن درس من ، در درسهاى مفيد شان حاضر نبودم بعدها آنها را در مصباح الفقاهه آقاى توحيدى - يكى از شاگردانشان - مطالعه كردم رواياتى را تصحيح كرده بودند ، كه بسيار عجيب بود سرش آن بود كه در آن موقع مهارت مناسبى در علم رجال و قواعد آن نداشتند ، بعدها كه در آن علم تخصص پيدا كردند و معجم الرجال الحديث را نوشتند آن تصحيحات حتى در نظر خود ايشان هم غريب شمرده مىشده است ، تكامل انسانهاى عادى تدريجى مىباشد .
و همچنين نظريات زمان پيرى و فرسودگى علما ، نيز بايد با احتياط تلقى شود و به مقام علمى زمان سابق از مريضى و فرسودگى ، آنان مغرور نشويم .
آقاى خويى - افاض اللّه على روحه رضوانه - در دوران پيرى كه هم مريض بوده و هم فشار حكومت غير انسانى صدام حسين خونآشام عراق بر ايشان زياد بوده توسط پيشنهادهاى يكى از شاگردانش كه در توثيق رجال و راويان حديث همچون محدث نورى رحمه اللّه افراطى بوده چيزهايى را پذيرفته و اجازه نشر آن را در طبع پنجم كتاب معجم رجال الحديث داده كه اگر به آن حالت از ضعف و ناراحتى قرار نمى داشت ، هرگز آنها را نمىپذيرفت من اين مطلب را از مطالعه كتاب آن
مباحث علمى دينى (فارسى) — صفحة 176
مساهمون: الشيخ محمد آصف المحسني
ص١٧٦