فايده بيست و دوم : چگونه به اجتهاد مىرسيد ؟
مقدمه :
مسلمان در تحصيل علم به حلال و حرام و مطلق احكام احكام وضعيه و تكليفيه پنجگانه ( وجوب ، حرمت ، استحباب ، كراهت و اباحه ) يا خودش به حد اجتهاد و تخصص رسيده باشد كه احكام مورد ابتلاى خود را ادله شرعى استنباط ( استخراج نمايد . « 1 » ) و يا از مجتهد جامع الشرايط تقليد ( پيروى از فتواى او در عمل ) نمايد به شرطى كه خود داراى ملكه اجتهاد نباشد . و يا اينكه بجاى اجتهاد و تقليد احتياط نمايد كه براى غالب عوام بسيار دشوار است و تنها اهل علم غير مجتهد توان آن را دارند .
مجتهد كسى است كه در قرآن و حديث و رجال و تفسير و فقه و اصول فقه و علم كلام ( عقايد ) مطالعه و تحقيق نمايد تا ملكه استخراج احكام را از ادله معتبره آن ( قرآن ، حديث ، عقل و اجماع و سيره و غيره ) داشته باشد . « 2 »
هامش
( 1 ) - اين وجوب طريقى عينى تخييرى مىباشد . و اجتهاد حتى در احكام غير محل ابتلاى مكلف و براى مكلفين ديگر كه قدرت رسيدن برتبه اجتهاد را ندارد ، بوجوب كفايى تعيينى نيز واجب است .
( 2 ) - البته اين مطالعه و تحقيق ، مستلزم علم بعلوم ادبى عربى مىباشد .