وقتى معناى عبادت از قرآن مجيد - بطوريكه گذشت - فهميده شد ، خواننده هوشمند مىداند بسيارى از امورى را كه پيروان ابن تيميه و محمد بن عبد الوهاب انها را شرك دانستهاند ، شرك نيستند ، بلكه يا كار خوب و مستحب است و يا مباح و يا حد اكثر حرام است ولى هر حرام موجب شرك نيست .
افراطكارى اين دسته ، ضرر زيادى به جهان اسلام رسانيده و حتى عظمت دين اسلام را زير سوال برد ، اينان كارخانه توليد شرك درست كردند و مسلمانان بهتر و مومنتر و با تقوىتر از خود را جهلا و يا عنادا و تعصبا ، بكفر نسبت دادند و هر كس ديگرى را بكفر نسبت دهد كه مستحق آن نبوده كفر به خودش برمىگردد . خداوند همه مسلمانان را از افراط و تفريط محفوظ بدارد و اخوت و مهربانى و همكار را بين آنان مستحكم فرمايد
وَ كَذلِكَ جَعَلْناكُمْ أُمَّةً وَسَطاً
.
حديثى در پايان اين بحث :
ابن ماجه در سنن خود در كتاب « اقامه الصلاة » به شماره 902 از جابر بن عبد اللّه نقل مىكند :
كان رسول اللّه يعلمنا التشهدا كما يعلمنا سورة من القرآن :
« السلام عليك ايها النبى و رحمة اللّه و بركاته
. وحيد الزمان در تعليقه خود بر اين حديث مىگويد : عقيده اهل سنت بر اين است كه آنحضرت در قبر خود زنده است ، پس اگر كسى در نزد