مراء ظاهر مىشود مثلًا در يك روايت امام صادق ( ع ) از حضرت پيامبر اكرم ( ص ) نقل مىكند كه اولين چيزى كه پروردگارم مرا از آن نهى كرده است عبادت بتها و شرب خمر و مخاصمه و منازعه با مردم مىباشد .
راغب در المفردات ، مراء را مجادله و گفتگوى با ترديد مىداند و آن را از « مريه » گرفته است .
نراقى مرحوم مىگويد : مراء ، طعنه زدن در كلام ديگرى براى تضعيف اوست كه غرضى جز تحقير و توهين طرف و اظهار برترى خودش چيز ديگر نباشد جدال را متعلق باظهار مسايل اعتقادى مىداند و
مِنَ النَّاسِ مَنْ يُجادِلُ فِي اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَ لا هُدىً وَ لا كِتابٍ مُنِيرٍ
و خصومت را لجاجت در سخن براى بدست آوردن مال و حق مقصود تفسير كرده است .
بنابراين ، مراء هميشه مذموم است ، جدال و خصومت اگر به حق و براى حق باشد ممدوح و الا مذموم است .
ولى لجبازى و اطاله سخن در مباحث علمى و غيره هر چند كه بغرض توهين و برترى نباشد زشت است و بالأخره منجر به عداوت ، كينه ، عجب و كبر و يا تكبر مىشود و لذا طلاب علوم بايد حتى المقدور خود را به آن عادت ندهند .
دوازدهم - راستگوئى
يكى از فضائل اخلاقى ، صداقت در كلام است كه صفت بسيار