و تحقير نفس خود و ممكن است مراد از غيرت ، در برابر كفار ، عدم اعتناء به جاه و مال آنان باشد نه اينكه منظور تكبر در مقابل كفار باشد هرچند احتمال آن نيز وجود دارد .
در بعضى از روايات معتبر وارد شده است كه « هر كس يك دوست مرا خوار گرداند گويا با من جنگيده است » بعيد نيست كه اين روايت و امثال آن خوار نمودن و ذليل نمودن خود انسان را نيز ملاكا شامل شود و اهانت نفس مانند اهانت مؤمنين ديگر حرام باشد . « 1 »
متأسفانه در پارهاى از كتب اخلاقى براى ازاله تكبر سفارشاتى شده است كه با اخلاق و تعاليم اسلامى سازگارى ندارد و حتى از بعضى پيشوايان تصوف نقل شده است كه فعل حرام را بخاطر حفظ تواضع مرتكب شده اند ! چه جهالتى و ضلالتى !
يازدهم - ترك مراء ( جدل و مجادله )
مجلسى مرحوم مىفرمايد : مراء جدال و گفتگو است كه بغرض اظهار كمال و فخر و يا بغرض تعصب باشد كه بسيار مذموم است و اگر بغرض احقاق حق باشد ممدوح است .
از مجموع رواياتى كه در اين زمينه نقل شده است « 2 » زشتى
هامش
( 1 ) - در روايات آمده است كه اذلال مؤمن به او تفويض نشده و سزاوار نيست كه خود را ذليل نمايد ص 439 ج 4 تفسير برهان .
( 2 ) - ص 127 ج 2 بحار الانوار طبع جديد .