نادانان ،
وَ إِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ قالُوا سَلاماً
در سوره سجده آمده است : حسنه و سيئه ( خوبى و بدى ) برابر و مساوى نيست بدى را به آنچه كه نيكوتر است دفع كن تا دشمنت ناگهان دوست خالص شود ولى اين كار را جز اهل صبر و صاحب بهره بزرگ نمىتواند پذيرا شود .
نهم - دورى از حسد
حسد آرزوى زوال نعمتهاى خداوند از ديگرانست ولى اگر نعمتها به صلاح طرف نباشد ، آن را غيرت گويند نه حسد و اگر مثل آن را براى خود آرزو كند و زوال آن را از طرف نخواهد به آن رقابت ( منافسه و غبطه ) گفته مىشود . و در يك روايت غير معتبر در اصول كافى وارد شده است : « مؤمن رقابت مىكند و حسد نمىبرد و منافق حسد مىبرد و رقابت ندارد . » بهر حال ضد حسد را نصيحت نام ماندهاند و آن را به اراده بقاى نعمت براى ديگران تفسير كرده اند .
حسد يكى از بدترين صفات اخلاقى مىباشد كه ضرر آن وجدانى است و حسود هميشه در زندان غم و اندوه بسر مىبرد و راحتى ندارد ، از حضرت امير ( ع ) درباره حسود و حسد كلماتى نقل شده كه ضعف سند مانع از تصديق به صحت آنها نيست و بايد از آنها استفاده برد « 1 » آدم حسود در آتش حسدش مىسوزد و اگر بتواند مصدر جنايات هولناك مىشود .
1 -
مِنْ شَرِّ حاسِدٍ إِذا حَسَدَ
بگو پناه مىبرم به پروردگار فلق
هامش
( 1 ) - به ص 256 ج 7 بحار الانوار مراجعه شود .