بنده بايد متانت ايمانى خود را در هيچ حالى از دست ندهد و در صراط مستقيم عبوديت ثابت قدم باشد .
هجدهم - سخاوت « 1 »
بخل ، امساك مال است در جائى كه سزاوار بذل باشد . اسراف ، بذل مال است در جائى كه امساك آن سزاوار باشد و عقلاء در آنجا به صرف مال اقدام نكنند از اين دو تعريف ، تعريف سخاوت بدست مىآيد كه بذل مال است در جائى كه بذل سزاوار باشد .
اسراف و تبذير همانطورى كه در جزء اول « حدود الشريعى في محرماتها » بيان شده است از محرمات شرعى مىباشد و بخل شرعا و عقلا قبيح است و سخاوت حسن و نيكو .
آيه 38 سوره نساء : آنانيكه بخل مىورزند و به بخل امر مىكنند و آنچه را كه خداوند از فضل خود به آنان داده است پنهان مىدارند ( بجزاى خود خواهند رسيد )
وَ أَعْتَدْنا لِلْكافِرِينَ عَذاباً مُهِيناً
آيه 180 آل عمران : آنانيكه به آنچه خداوند بايشان داده است بخل مىكنند نپندارند كه بخل براى آنان خير است بلكه شر است
هامش
( 1 ) - سخاوت از يك نظر به اين قسمت مربوط است و از يك نظر به قسمت سوم علم اخلاق مربوط مىشود و شايد پاره ديگرى از صفات نيز ذوجهت باشد .