اذيتهاى زيادى از اهل كتاب - اروپائىها و امريكائيها و صهيونيستها و مطلق يهوديها و مشركين البته كه كمونيستها خبيثتر و موذى تر از مشركين اند - ديده و مىبينند به حدى كه قابل شمردن نيست و تاريخ اسلامى پر از فجايع آنانست قرآن مجيد از روز اول اين موضوع را پيش بينى كرده و به مسلمانها گوشزد نمود .
لَتُبْلَوُنَّ فِي أَمْوالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ وَ لَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَ مِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا أَذىً كَثِيراً
حتماً در مالهاى و جانهاى خود مورد آزمايش قرار مىگيريد و حتماً از اهل كتاب و از مشركين اذيت زيادى را مىشنويد . « 1 »
ولى اين اذيتها طاقت فرسا نيست كه ما تسليم و ذليل شويم و بدبختى دنيا و آخرت را بپذيريم كه بوسيله دو چيز قابل مقابله و دفع مىباشد كه قرآن پس از جمله فوق آن را بيان مىدارد :
وَ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا فَإِنَّ ذلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ
« 2 »
بلى اگر ما صبر و پايدارى و تمسك به دين خود را از دست ندهيم مىتوانيم از شكست خود جلوگيرى كنيم و شايد مراد از اين صبر و تقوى صبر و تقواى عمومى باشد نه فردى .
در پايان توجه خواننده به دو نكته ديگر جلب مىشود اول اينكه : ايمان متوسط همراه با آگاهى متوسط در آيات و روايات
هامش
( 1 ) - ممكن است مراد ايه خصوص اذيتهاى زبانى مانند : تكذيب ، فحش ، تهمت ، افتراء ، تبليغات سوء ، باشد نه اذيتهاى بدنى چون فرموده است : مىشنويد و نفرموده كه متحمل مىشويد در دو آيه نيز از تكذيب بحث شده است .
( 2 ) - آل عمران / آيه 186 .