وَ فَرِحُوا بِالْحَياةِ الدُّنْيا وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا فِي الْآخِرَةِ إِلَّا مَتاعٌ
« 1 »
به زندگانى دنيا شاد شدند در حالى كه زندگانى دنيا در ( جنب ) سراى ديگر بهره اندكى است و به تعبير ديگر زندگانى در اين جهان قبل از مردن بر دو گونه است : « 2 »
1 - زندگانى دنيا و پست
2 - زندگانى آخرت ( طيبه و عليا ) .
اولى عبارت از فعاليتهائى است كه براى خدا و آن جهان ديگر صورت نگرفته باشد .
« وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ »
زندگانى دنيا جز لهو و لعب چيزى نيست .
اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَياةُ الدُّنْيا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ وَ زِينَةٌ وَ تَفاخُرٌ . . .
موكدا زندگانى دنيا بازى و لهو و زينت و فخر نمودن بر همديگر و اندوختن و زياد نمودن مالها و ثروت و يا بسيار لاف زدن درباره مال و بفكر زياد بودن اولاد و شوكت ظاهرى است .
دومى عبارت از اعمالى است كه در آن لعب و لهو و آنچه كه ذكر شد نباشد .
هامش
( 1 ) - سوره رعد / آيه 26 .
( 2 ) - يعنى الحياة الدنيا گاهى به معناى زندگانى ما بعد از ولادت و قبل از مرگ كه جامع زندگانى خوب و بد مىباشد ، در قرآن استعمال شده است كقوله تعالى :« إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنا وَ الَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْياو قولهإِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ . . .نَحْنُ أَوْلِياؤُكُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ »( اى دار الاخرة ) كه در مقابل زندگانى پس از قيامت و يا پس از مردن است و گاهى به معناى زندگانى حاضر و پست در مقابل زندگانى طيبه و يا عاليه ( عليا ) است كه هردو در همين كره زمين است .