تأكيد مكرر اسلام در كتاب و سنت بر اين امر بسيار زياد است كه نمىشود نصوص آن را نقل كرد ولى مناسب است كه به يكى از لوازم و مراتب اخلاص توجه شود كه در زندگانى مفيد است .
مرحوم برقى در كتاب « محاسن » خود بسند صحيح از امام صادق ( ع ) نقل مىكند كه
« من احب للّه و ابغض للّه و اعطي للّه و منع للّه فهو ممن يكمل ايمانه » « 1 »
هر كسى براى خدا محبت كند و براى خدا دشمنى كند و براى خدا بدهد و براى خدا جلوگيرى كند ( همه روابط قلبى و عملى او با مردم خالصا للّه تعالى باشد ) كامل الايمان است .
در صحيح فضيل سؤال مىشود كه حب و بغض از ايمان است ؟ امام جواب مىدهد كه مگر ايمان جز حب و بغض چيزى است ؟ « 2 »
امام سجاد ( ع ) در صحيح ثمالى مىفرمايد : چون خداوند همه مردم را جمع نمايد جارچى برخيزد و به آوازى كه مردم بشنوند مىگويد دوستى كنان در راه خدا كجايند ؟ جمعى از مردم برخيزند و به آنها گفته شود كه بدون حساب ببهشت رويد ! فرشتگان به آنها برخورند و گويند كجا ؟ گويند بسوى بهشت بدون حساب . گويند : شما چه صنفى از مردميد ؟ گويند : ما براى خدا دوستى مىكرديم و
هامش
( 1 ) - ص 248 ج 70 بحار الانوار
( 2 ) - ص 190 ج 3 اصول كافى