وفى صحيح ابان عن الصادق ( ع ) :
ما من مؤمن الا و لقلبه اذنان في جوفه اذن ينفث فيها الوسواس الخناس و اذن ينفث فيها الملك فيؤيد اللّه المؤمن بالملك و ذلك قوله و ايده بروح منه . « 1 »
تا جائى كه ميسر باشد هميشه خطورات نفسى را از خاطرات خوب انتخاب كنيم كه اثر خوب دارد حتى اگر فعلًا قدرت انجام آنها را نداشته باشيم .
در صحيح ابى بصير از امام مىفرمايد :
« ان العبد المؤمن الفقير ليقول يا رب ارزقني حتي افعل كذا و كذا من البر و وجوه الخير فاذا علم اللّه عزوجل ذلك منه بصدق نية كتب اللّه له من الاجر مثل ما يكتب لو عمله ان اللّه واسع كريم » « 2 »
بنده مؤمن فقير گاهى از خداوند مالى مىخواهد تا پارهاى از كارهاى خوب و خير را انجام دهد ( اسلحه براى جهاد بخرد كتابخانه دائر كند حج برود به فقرا و ايتام كمك كند و امثال آن ) اگر او نيت راست داشته باشد و در آرزوى خود صادق باشد خداوند به او مزد آن خير را مىدهد ( هرچند كه آن را انجام نداده است ) بهر حال آدمى بايد متوجه باشد كه شيطان سوگند خورده است كه باستثناى بندگان خالص همه بندگان خدا را اغوا كند و آشكارا گفته است كه در كمين آنانست و آنان را از راه راست منحرف مىكند و از چهار طرف او به گمراهى آنان اقدام مىنمايد .
هامش
( 1 ) - ص 267 ج 70 بحار الانوار .
( 2 ) - ص 199 ج 70 بحار الانوار .