اجرام آسمانى نه تقدّسى دارند و نه خصوصيّتى بلكه ماندن مواد زمين قابل خرق و التيام هستند ، و حتّى امروز بشر قادر شده بوسيلهء چند بمب هيدروژنى كرهء ماه را ويران و نابود كند و بكرهء مريخ آسيب شديدى برساند .
از ژرژگاموف در فصل دهم كتاب ( سرگذشت زمين ) چنين نقل شده :
( خورشيد كه سوختش رو به تمام ميرود طبعا هرچند پيرتر شود داغتر و درخشانتر ميگردد ، و در اواخر ده ميليارد سال آينده تقريبا « 1 » صد برابر از اكنون درخشندهتر خواهد شد و در آن موقع سطح سيّارهء ما به حد حرارت آب جوش گرم خواهد شد و تمام آب اقيانوسها بخار ميگردد و جوّ زمين بقدرى گرم مىشود كه شايد بيشتر آن به فضاى بين سيّارات فرار كند .
خورشيد پس ازين كوشش حداكثر مانند وضعى كه يك دونده در هنگام رسيدن به خط نهائى دارد وقتى از آخرين مقدار كيميا وى مولد حرارت محروم گرديد سرانجام بسوى مرگ خواهد گرائيد .
انفجار خورشيد نه تنها زمين بلكه سائر سيّارات دور تر را نيز ذوب مىكند . . . )
از فلاماريون ستارهشناس معروف چنين نقل شده است :
( پيدايش شكوه و جلال حيات در نتيجه تبعيّت منظومهء شمسى
هامش
( 1 ) اين تحديد مجرد حدس است و حقيقت آن معلوم نيست .