عذابهاى مرگآور به آنها روى مىآورد ولى نمىميرند ، آشاميدنى آنها از آب جوشاندهاى است كه رودهها را مىسوزاند و ممكن است گاهى چرك و كثافاتى باشد كه از فروج زنان فاحشة بيرون مىآيد « 1 » و طعام آنها از درخت زقوم است
( إِنَّ شَجَرَةَ الزَّقُّومِ طَعامُ الْأَثِيمِ كَالْمُهْلِ يَغْلِي فِي الْبُطُونِ كَغَلْيِ الْحَمِيمِ
ثُمَّ صُبُّوا فَوْقَ رَأْسِهِ مِنْ عَذابِ الْحَمِيمِ )
يعنى : درخت زقوم غذاى گناهكار است مانند گداخته شده مواد فلزى ( مثل مس و يا مايع طلا و نقره ) در شكمها به جوش مىآيد مثل جوشيدن آب گرم ، بعد امر مىشود بر سرش مذاب داغ و گرم را بريزيد .
جهنّهم هفت در دارد كه از هر در آن قسمتى از جهنّميها داخل ميشوند ، و براى آنان لباسهائى از آتش بريده مىشود ، و بالاى سرشان آب جوشيده ريخته مىشود كه داخل شكمهاىشان را مىسوزاند ، گرزهاى آهنين براى آنها فراهم شده ، هر وقت بخواهند از غم جهنّم خود را خلاص نموده و خارج شوند دوباره برگردانيده مىشوند ، و حتّى خواهش يك روز تخفيف عذاب آنها از مؤظفين جهنّم نيز مورد قبول واقع نمىشود ، يعنى ملائكةاى كه پاسبانى جهنّم را به عهده دارند رحمى ندارند بلكه داراى غلظت و شدتاند ، و به هيچ وجه از فرمان خدا سركشى نمىكنند ، شماره اينها نوزده مىباشد و شايد همينها هستند كه زنجيرها و غل را به گردن و بدن
هامش
( 1 ) جمله اخير صريحا قآن ذكر نشده بلكه در روايات وارد شده و بعضى از الفاظ قرآن به آن تفسير شده است .