راستى بهشت چه از نظر مواد ساختمانى خود و چه از نظر نعمتهاى لذيذهء خود و چه از نظر استراحت و لذّت بردن روحى و جسمى ساكنان خود و چه از نظر قدرت پيدا كردن فوق العادهء آنان و چه از سائر جهات قابل توصيف نيست . و لذا نگارنده چند جملهء فوق را از ميان صدها آيه قرآن انتخاب نمود ، زيرا نميشود كه درين رسالهء مختصر از اوصاف بهشت صحبتى كرد ، بلكه اگر كتاب بزرگى تأليف گردد باز هم حقيقت بهشت قابل درك نيست ، خداوند تبارك و تعالى در قرآن مجيد ميفرمايد : هيچ نفسى نميداند كه در بهشت چه چيزهائى از روشنى چشمها براى آنان ذخيره شده است .
فَلا تَعْلَمُ نَفْسٌ ما أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ جَزاءً بِما كانُوا يَعْمَلُونَ
( تنزيل / 19 )
و اگر كسى بخواهد ازين بيشتر معرفتى ببهشت از نظر قرآن و روايات پيدا كند رجوع بكتاب بحارالانوار علّامهء مجلسى - ره - كند ( از ص 71 الى ص 222 ج 8 )
جهنّم جائى است كه كفّار و منافقين و جناياتكاران در آنجا به آتش عذاب ميشوند ، و مواد سوخت يا جزء مواد سوخت آن انسان و سنك است .
پوستهاى بدن جهنّمىها كه ميسوزد به پوستهاى ديگر تبديل مىشود ، ثروتهاى غير مشروع - طلا و نقره - در آنجا داغ شده پيشانى و پشت و پهلوى صاحبان خود را داغ ميكنند از هر طرف