يك نكته دقيق
« وَ مَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرانَ الَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَها فَنَفَخْنا فِيهِ مِنْ رُوحِنا . . . »
( التحريم : 12 ) ؛ مريم دختر عمران ( نمونهاى براى زنان مؤمنه قرارداده ) كه عفت و پاكى دامن داشت ، پس دمديم روح خود را در شرمگاه او ( و او ) به كلمات و كتب پروردگار خود تصديق داشت .
در ابتدا به ذهن مىرسد كه جملهى « احصنت فرجها » زمينه ساز نفخ روح خدا در شرمگاه مريم ( سلام الله عليها ) باشد ، آن وقت بلافاصله اين سؤال در ذهن مىآيد كه احصان عورت مخصوص به مريم نيست تا مستحق اين مقام گردد ؛ بلكه ميليونها دختر ديگر نيز اين صفت عام را داشتهاند و صفت عام زنان چگونه سبب امتياز مهم براى يك فرد خاص مىگردد ؟
جواب اين جمله ( احصنت فرجها ) عفت خود را حفظ كرد ، نه علت نفخ روح عيسى است و نه زمينه ساز آن و نه به آن نظر دارد ؛ بلكه ظاهراً براى تبرئهى مريم از اتهام يهوديها بيان شده كه به طور آشكار ، مريم مكرمه را متهم به گناه كبيره نمودند :
« يا أُخْتَ هارُونَ ما كانَ أَبُوكِ امْرَأَ سَوْءٍ وَ ما كانَتْ أُمُّكِ بَغِيًّا »
( مريم : 28 ) ؛ مريم نه پدرت مرد بدى بود ، نه مادرت زن بى عفتى بوده اين چه عمل زشتى بود كه انجام دادى ؛ بلى هدف ذكر جملهى معترضه فوق براى پاكى و طهارت او بود و ربطى به نفخ روح در رحم آن ندارد و علت اختيار مريم براى اين كار در قرآن ذكر نشده و براى ما نيز ، روشن نيست .