اگر كلمه " الا " استثنايى باشد معناى آيه اين مىشود : رسول من تو اميد نداشتى كه قرآن برتو القاء و نازل شود مگر ( از جهت ) رحمتى از پروردگارت . يعنى تو از راه مرحمت او به آن اميدوار بودهى نه از راه استحقاق . و اگر كلمه " الا " به معناى لفظ لكن و استدراك باشد ، معناى آيه اين مىشود : كه تو اميد نازل شدن كتاب را نداشتى ، لكن نزول آن رحمتى بود از پروردگارت .
خدا مىداند معناى آيه كدام يك از دو وجه است ولى التزام به وجه دوم مساوق اين است كه تو نمى دانستى كه به مرتبه پيامبرى برسى و قبول آن براى واقف بر احاديث بسيار مشكل است . اگرچه مفهوم از پارهى از آيات قرآن اين است كه حضرت موسى نيز از رسيدن به نبوت آگاهى نداشته است .
بايد بگوييم و الله العالم .
خطابات غير محترمانه به سيد المرسلين ( ص )
« فَلا تَكُونَنَّ ظَهِيراً لِلْكافِرِينَ ، . . .
وَ لا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ، وَ لا تَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ » .
( سوره قصص ، آيات 86 ، 87 و 88 ) .
هرگز پشتيبان كافران مباش ، و هرگز از جمله مشركين نباش و با خدا ، خداى ديگرى مخوان .
و در اول سوره عبس آمده :
« عَبَسَ وَ تَوَلَّى ، أَنْ جاءَهُ الْأَعْمى . . . » .
( سوره عبس ، آيه 1 به بعد ) .
هيچ مؤمن و نبيى دلش نمى خواهد چنين خطاب هايى به او بشود ، ولى قرآن تنزيل خداوند است و كسى را مجالى جز قبول نيست ، بلى اين آيات و امثال آن كه قبلا هم گفتيم