كامياب بيرون شوند ، تا خدا صادقين و كاذبين را بداند .
سوال : مگر خداوند صدق و كذب بندگان خود را بدون از امتحان نمى داند ؟
جواب : خداوند قبل از خلقت كهكشان ها همه كليات و جزئيات جهان را تا ابد مىداند ، علم و قدرت او مانند وجود او لايتناهى است . اما اين كه با چنين علم چرا بندگان خود را امتحان مىكند ، دو جواب دارد ؛ يكى علمى و دقيق و دومى جواب عوام فهم . و اين جواب اين است كه در امتحان اين احوال ، خوب و بد بندگان به خود شان معلوم مىشود ، فردا كه به دوزخ مى روند با قناعت و اتمام حجت مى روند و شكايت و ايرادى ندارند . مع الوصف اين امتحان دنيوى به وسيله شهادت اعضاى بدن در قيامت تقويت مىشود . با اين حال نيز بى شرمى ناكامان به حدى است كه به فرموده قرآن مشركين در قيامت به خدا قسم مى خورند كه ما مشرك نبوده ايم . چه پررويى ! ! « 1 »
هيچ كس حتى انبياى بزرگ الهى و موحدين بزرگ كه همه چيز خود را در راه خدا مصرف كردهاند ، نمى توانند و حق ندارند ، چون نتيجه عمل آنان به خداوند بى نياز نمى رسد ، بلكه به خود شان باز مى گردد . ( سوره عنكبوت ، آيه 6 ) .
مقاومت در دين شرط اول
« وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ آمَنَّا بِاللَّهِ فَإِذا أُوذِيَ فِي اللَّهِ جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذابِ اللَّهِ وَ لَئِنْ جاءَ
هامش
( 1 ) - عقاب مترتب بر بعد و دورى از خداوند است و بعد فعلى از خداوند بر شقاوت فعلى مترتب است ؛ چنانچه قرب به خداوند بر سعادت فعلى مترتب است . بنابر اين بايد سعادت و شقاوت در همين دنيا از فعليت طاعات و فعليت معاصى پيدا مىشوند تا سرنوشت دوزخى ها و بهشتى ها در آخرت ، در همين دنيا مشخص گردد . و همين است جواب دقيق علمى .