3 - آيات مطلقه اى كه براى احسان و محسن اجر و جزاى نيكو بيان مىكند و مقيد به إيمان نيست .
خصوصا كه از رحمت و فضل و كرم خداوند مكرراً در قرآن تذكر داده شده و حرف اخير اين كه
« هَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ إِلَّا الْإِحْسانُ »
( الرحمن : 60 ) ، خصوصاً با ملاحظه آياتى كه خداوند اجر محسنين را ضايع نمىگرداند كه بعنوان يك كبرى كلى به ذهن ما انصراف پيدا مىكند ، حتى اگر همهء موارد مذكوره آن در قرآن ، مسلمانها باشند . ولى عموميت كبراى مذكور به حال خود باقى است . والله العالم .
أما اگر قاصر كافر به وجود خدا و شريعت واقعى او باشد ولى كارى را به قصد خدمت بمردم انجام دهد ، بعيد نيست داخل آيات مذكوره باشد .
و أما كافر معاند و يا مقصر اگر چنين أعمالى براى خير و صلاح مردم بجا بياورد ، آيا داخل اين آيات اخيره مىشوند و يا داخل آيه اول اين عنوان كه مانند غبار خاكستر از بين مىروند ؟ بايد گفت : والله العالم .
به هر حال شكى در رفتن آنان به دوزخ و خلود آنان نيست . اگر اشتباهى از نويسنده صورت گرفته باشد استغفار مىكنم .
و أما مسلمانان اهل سنت چه مقلدين يكى از مذاهب اربعه - حنفى ، مالكى ، شافعى و حنبلى باشند ، و چه خارج از دايره اين مذاهب اگر به آنچه كه حجت بر آنها مطابق قرآن و سنت تمام شده عمل كنند ، مطابق قاعده ، به بهشت مى روند . و دو حديث معتبرالسند از طريق ائمه اهل البيت ( ع ) در بهشت رفتن آنان - باستثناى ناصبىها - دلالت روشن دارد .
و چه خوب كه بين شيعيان اثناعشرى و سنيان غير ناصبى ، برادرى و محبت و صميميت وجود داشته باشد و باهم در تقويت دين و اقامه شعاير اسلامى همكارى كنند ، از نظر فقه شيعه ، زن گرفتن و زن دادن بين اهل سنت مذكور و شيعه شرعاً جايز است .