مبدأ احتساب درياى سرزمينى :
از انجا كه پهناى درياى سرزمينى بر مبناى خط مبدأ تعيين ميشود مسأله مهم چگونگى ترسيم خط مبدأ است . به طور عادى مبدء احتساب درياى سرزمينى خط پستترين جزر است ، يعنى خطى كه دريا هنگام پايينترين جزر در كنار ساحل به وجود مىآورد . .
عرض درياى سرزمينى :
عرض درياى سرزمينى هميشه يك مسأله مورد مناقشه بوده است ، قبلا فاصله برد توپ ويا فاصلهاى كه با چشم قابل رؤيت بود ، عرض درياى سرزمينى تلقى مىشد . در كنوانسيون 1958 ژنو درباره حقوق درياها ، عرض درياى سرزمينى ودرياى مجاور روى هم تا 12 مايل مجاز شناخته شد ، ولى در كنوانسيون 1982 حد آبهاى سرزمينى تا 12 ميل گسترش داده شد ، از جهت ماهيگيرى با توجه به اينكه برخى از دولتها محدودهء 200 ما يلي براي خود قايل شدهاند « 1 » .
منطقه نظارت يا مجاور :
دولتها از گذشته مدعى اعمال صلاحيت بر قسمتى از درياى آزاد در مجاورت درياى سرزمينى خود در زمينه أمور معينى بودهاند . در بند دو مادة 32 كنواسينون 82 مقرر ميدارد : منطقه مجاور نبايد از 24 ميل درياى از خط مبدأ درياى سرزمينى تجاوز نمايد .
هامش
( 1 ) - عرض آبهاى ساحلى وداخلي بيان نشده است .