به يك حبّهء قند حمد مىخواند و مىدهد و بيمار شفا مىيابد ( منظور مرحوم آقا سيّد عبدالله فاطمى بود ) . رفتيم خدمت ايشان ، حبّهقندى برداشته حمدى خواند و به ما داد ، آن را كه خوردم خوب شدم و سرطان كاملًا از بين رفت . اين واقعه باعث شد ما متحوّل شده اهل نماز و حتّى نماز شب شويم .
مرحوم آقا سيّد عبدالله از اين قبيل كارها زياد ميكرد و حكايات در اين باب مفصّل است كه همين مختصر كافى است .
همانطور كه اشاره شد ايشان با حضرت والد ارتباط زيادى داشتند و اگرچه در زمرهء شاگردان ايشان يا مرحوم حدّاد در نيامدند ولى به ايشان محبّت داشته و برخى از افرادى را كه براى امر سلوك مراجعه مىنمودند به علّامهء والد ارجاع مىدادند ، ولى در اواخر ارتباطشان با علّامهء والد كم شد .
آن مرحوم در أوّل ربيعالثّانى سال 1395 هجرى قمرى در سنّ 53 سالگى به رحمت الهى شتافتند .
متن ذيل دعوتنامهاى است براى مجلس چهلم آن مرحوم ، از زبان فرزند ايشان كه به قلم مرحوم علّامهء والد نگارش يافته « 1 » و تعابير آن ، هم بيانگر جايگاه
هامش
( 1 ) . مرحوم علّامهء والد قدّسسرّه ، در اوائل از برگزارى مجالس هفتم و چهلم منعىنمىفرمودند ، ولى در أواخر مىفرمودند : سنّت در عزادارى براى ميّت سه روز است و بيش از آن مخالف سنّت مىباشد و مجالس هفتم و چهلم بايد ترك شود ؛ خصوصاً أربعين كه در اسلام فقط براى حضرت سيّدالشهداء عليهالسّلام وارد شده و از اختصاصات آن حضرت بوده و زيارت آن حضرت در اربعين از علامات مؤمن و شعائر شيعه است و حتّى براى حضرت رسول أكرم يا أميرالمؤمنين يا صدّيقهء كبرى صلوات الله وسلامه عليهم أجمعين أربعين وارد نشده است ، و لذا بايد آن را به همين نحو حفظ نمود و فرهنگ اربعينگرفتن براى ديگران را نسخ نمود تا امتياز آن حضرت در اين جهت محفوظ بماند و اگر كسى به توهّم مطلوبيّت شرعى براى ميّت أربعين بگيرد تشريع و حرام است .