خود را بكش اى بلبل از اين رشك كه گل را * با باد صبا وقت سحر جلوهگرى بود
هر گنج سعادت كه خدا داد به حافظ * از يمن دعاى شب و ورد سحرى بود « 1 »
در اينجا مناسب است چند نمونه از نامههايشان را به حقير در دوران تحصيل در قم و پس از ازدواج كه نشاندهندهء روش تربيتى ايشان بوده و آكنده از محبّت و لطف و ادب است و نكات ارزشمندى دارد كه براى عموم نيز مفيد است ، با خط زيبا و نورانى خودشان بياوريم ، تا زينتبخش صفحات پايانى اين مجلّد نيز باشد .
هامش
( 1 ) . ديوانحافظ ، ص 212 .