وَ حَثا التُّرابَ عَلَيْهِ وَ سَوَّى قَبْرَهُ قالَ رَسولُ اللَهِ صَلَّى اللَهُ عَلَيهِ وَءَالِهِ وَسَلَّمَ : إنّى لَأَعْلَمُ أَنَّهُ سَيَبْلَى وَ يَصِلُ إلَيْهِ الْبِلَى وَ لَكِنَّ اللَهَ عَزَّوَجَلَّ يُحِبُّ عَبْدًا إذا عَمِلَ عَمَلًا فَأَحْكَمَهُ . « 1 »
« پس حضرت رسول خدا صلّى الله عليه وآله وسلّم وارد قبر شده تا او را در لحد گذاردند و خشتها را به روى چيدند و پيوسته ميفرمودند : به من سنگ بدهيد ، به من گِل بدهيد . و با آن ما بين خشتها را مسدود ميكردند . پس وقتى فارغ شدند و خاك بر قبر ريخته و روى آن را مسطّح نمودند فرمودند : من حقّاً ميدانم كه به زودى اين قبر كهنه ميگردد و اين كهنگى به بدن نيز سرايت مىكند ، و ليكن خداوند دوست ميدارد بندهاى را كه وقتى كارى انجام ميدهد آن را متقن و استوار نمايد . »
مرحوم والد رضواناللهعليه ميفرمودند : مؤمن بايد هر كارى كه مىكند به بهترين وجه و نهايت اتقان انجام دهد ؛ عادت كند كه در همهء امور ، كار را به انتهاء رسانده ، كمّاً و كيفاً به نحو تمام و كمال انجام دهد . اگر نقّاش است بهترين نقّاش باشد و اگر بنّاست بهترين بنّا باشد و اگر طلبه است بهترين طلبه باشد ؛ و خلاصه در هر كارى و هر رشتهاى كه وارد مىشود بهترين و عالىترين باشد .
اگر انسان اين حال اتقان و جدّيّت را دنبال كرد ، به تدريج اين حال در او ملكه شده و در همهء امور به همين كيفيّت با اهتمام و نظم وارد مىشود و در زواياى مختلف زندگى موفّق ميگردد ، و از همه مهمتر اينكه در امر آخرت و سلوك نيز با همين جدّيّت وارد شده و اهمال و تسويف و تقصير روا نميدارد .
به همين جهت سزاواراست كه انسان در همهء امور نظم را سرلوحهء كار و برنامهء خود قرار دهد تا در سائر امور خود نيز موفّق و كامياب گردد .
هامش
( 1 ) . بحارالأنوار ، ج 70 ، ص 298 .