« بواسطهء سَتر و حجابى كه براى آنها قرار ميدهى چشمانشان را از ديدن مردان اجنبى باز دار ؛ چرا كه شدّت ستر و حجاب عامل حفظ و سلامت آنها و موجب شفقت و رعايت بيشتر آنان است . و خارج شدن آنها از منزل بدتر از اين نيست كه كسى را كه به او وثوق ندارى بر آنها وارد كنى . و اگر مىتوانى كارى كن كه آنها مردى را غير از تو نشناسند . »
و در مستدرك الوسآئل و جامع أحاديث الشّيعة از حضرت رسول أكرم صلّىالله عليه وآله وسلّم روايت نموده كه آن حضرت خطاب به يكى از زنان مسلمان فرمودند :
يا حَوْلآءُ ، لايَحِلُّ لِامْرَأَةٍ أَنْتُدْخِلَ بَيْتَها مَنْ قَدْبَلَغَ الْحُلُمَ وَ لاتَمْلَأَ عَيْنَها مِنْهُ وَ لا عَيْنَهُ مِنْها وَ لاتَأْكُلَ مَعَهُ وَ لاتَشْرَبَ إلّاأَنْيَكُونَ مَحْرَمًا عَلَيْها وَ ذَلِكَ بِحَضْرَةِ زَوْجِها . « 1 »
« اى حولاء ، بر هيچ زن مسلمانى حلال نيست كه مرد بالغى را به خانهء خود راه دهد ، و نيز حلال نيست كه زن چشمش را از مرد بالغ پر نمايد يا مرد بالغ چشمش را از زن نامحرم پر نمايد و به او كامل نگاه كند ، و حلال نيست كه زن با مرد همسفره شده چيزى بخورد يا بياشامد مگر آنكه آن مرد از محارمش باشد و با اذن و اطّلاع شوهرش وى را در منزل راه دهد . »
وقتى مردان و زنان بر سر يك سفره مىنشينند ، به طور طبيعى و عادى همديگر را مىبينند و مىشناسند و معمولًا در هنگام تناول غذا اتّفاق مىافتد كه چادر مخدّرات از روى دست و صورتشان كنار رفته يا جلوى چادر باز شود و در نتيجه لباسهاى زيرچادر آشكار شده و نگاه نامحرم به مواضع زينت افتاده و
هامش
( 1 ) . مستدركالوسآئل ، ج 14 ، ص 244 ؛ و جامع أحاديث الشّيعة ، ج 25 ، ص 520 .
ظاهر جملهء : وَ ذَلِكَ بِحَضْرَةِ زَوْجِها اين است كه ورود محارم بايد با حضور شوهر باشد ، ولى چون مسلّم است كه چنين امرى شرط نيست ، بايد آن را مجاز از اطّلاع و إذن شوهر دانست .