اجتناب شود و شستن دستها در يك ظرف موجب حسن خلق مىشود .
در وسآئل الشّيعة از كلينى از حضرت امام صادق عليهالسّلام روايت مىكند كه فرمود :
اغْسِلوا أَيْدِيَكُمْ فى إنآءٍ واحِدٍ تَحْسُنْ أَخْلاقُكُمْ . « 1 »
« دستهايتان را در يك ظرف بشوئيد ، اخلاقتان نيكو مىشود . »
و نيز از برقى از وليد بن صبيح روايت مىكند كه گفت :
تَعَشَّيْنا عِنْدَ أَبىعَبْدِاللَهِ عَلَيْهِالسَّلامُ لَيْلَةً جَماعَةً فَدَعا بِوَضوءٍ . فَقالَ : تَعالَ حَتَّى نُخالِفَ الْمُشْرِكينَ اللَيْلَةَ نَتَوَضَّأُ جَميعًا . « 2 »
« شبى با گروهى در خدمت حضرت امام صادق عليهالسّلام شام خورديم . پس از غذا حضرت أمر فرمودند آبى براى شستشوى دستها آورده شود و فرمودند : بيائيد با سنّت مشركين مخالفت نموده و همگى دستهايمان را با هم بشوئيم . »
با تأمّل در مجموع اين روايات و أطراف و جوانب آن معلوم مىشود كه :
اين سنّت اختصاصى به أزمنهء سابقه نداشته و امروزه نيز بايد به آن عمل نمود .
نظر ايشان در غذا به جنبهء ربط و اتّصال آن به خداوند متعال بود ؛ هميشه به اين جنبه عنايت داشتند و توجّه ميدادند كه غذا يكى از نعمتهاى حضرتحقّ است كه آن را همچون ديگر نعمتهايش از سر لطف و منّت و بدون هيچگونه استحقاقى به ما عطا فرموده تا بدان قوّت و قدرت گرفته و در مسير عبوديّت وبندگى قدم برداريم .
عطيّهاى كه از جانب مولى به عبد داده مىشود ، كمش هم زياد و كوچكش هم بزرگ است و انسان هرگز نبايد به ديدهء تنقيص و كمشمردن به آن نظر كند . لذا سالك هيچگاه نمىتواند چنين خطورى در ذهن داشته باشد كه
هامش
( 1 ) . همان مصدر ، ص 341 .
( 2 ) . همان مصدر ، ص 342 .