غذا مقارن با خوردن غذا باشد ، و مستحبّاست دست خود را قبل از غذا خشك نكند و با همان رطوبت دست بر سر سفره بنشيند ؛ چرا كه روايت شده است :
إذا غَسَلْتَ يَدَكَ لِلطَّعامِ فَلاتَمْسَحْ يَدَكَ بِالْمِنْديلِ ؛ فَلاتَزالُ الْبَرَكَةُ فى الطَّعامِ ما دامَتِ النَّداوَةُ فى الْيَدِ . « 1 »
« هنگامى كه دستت را براى غذا مىشوئى آن را با حوله و دستمال خشك مكن ؛ زيرا مادامى كه رطوبت بر دست است بركت در غذا خواهد بود . »
و نيز روايت شده است كه :
رَأَيْتُ أَباالْحَسَنِ عَلَيْهِالسَّلامُ إذا تَوَضَّأَ قَبْلَ الطَّعامِ لَمْيَمَسَّ الْمِنْديلَ وَ إذا تَوَضَّأَ بَعْدَ الطَّعامِ مَسَّ الْمِنْديلَ . « 2 »
« حضرت أباالحسن موسىبنجعفر عليهماالسّلام را ديدم كه چون دستشان را قبل از غذا مىشستند آن را خشك نمىكردند و چون بعد از غذا مىشستند آن را خشك مىنمودند . »
از اين روايات معلوم مىشود كه : مسأله فقط مسألهء نظافت و بهداشت و حفظ صحّت نيست ، بلكه نفس شستن دستها در هنگام غذا و با دست مرطوب برسرسفرهنشستن موضوعيّت دارد ؛ و معلوم است كه وقتى آفتابه و لگن را بر سر سفره مىآورند و دست ميهمانان را در سر سفره مىشويند و همه با همان دستمرطوب غذا را تناول مىكنند ، خداوند خير و بركت را بر آن سفره بيشتر و بيشتر نازل ميفرمايد .
و نيز روايت شده است كه : مستحبّ است إخوان دينى دستهايشان را در يك ظرف بشويند و از سنّت مشركين كه هر كدام دستشان را جداجدا مىشستند
هامش
( 1 ) . وسآئلالشّيعة ، ج 24 ، باب استحباب التّمندل من الغسل بعد الطّعام و تركه قبله ، ص 343 .
( 2 ) . همان مصدر .