خداوند و مورد نهى است . « 1 »
سزاواراست دامن زنان در مجالس خودشان از زير زانو بالاتر نباشد و حتماً در زير آن شلوار بپوشند ، و اگر از شلوار استفاده نمىكنند دامن ايشان تا نيمهء ساق را بپوشاند ، و آستين لباسشان از آرنج بالاتر نرود ، و لباسشان به شكلى باشد كه روى سينه و نيمتنهء بالاى بدن را كامل بپوشاند .
مراعات اين جهات هم موجب حفظ حال حياء و عفّت در مخدّرات است و هم راه ورود شياطين را بسته و زمينهء هرگونه تحريكات شهوانى را از بين مىبرد و آرامش و سكون و وقار را براى مخدّرات و جامعهء إسلامى به ارمغان مىآورد .
جهت دوّم : نوع لباس
ميفرمودند : لباس بايد علاوه بر بلندى و گشادى ، لباسى منطبق بر سنّت اسلامى باشد . پوشيدن لباسهائى كه زىّ غيرمسلمانان بوده و لباس آنها محسوب مىشود شايستهء مسلمان نيست . كسى كه لباس قوم و گروهى را بپوشد و در ظاهر مانند ايشان شود ، كمكم راه مشابهت به آنان در اخلاق و آداب و سنن نيز بر
هامش
( 1 ) . علّامهء والد رضواناللهعليه به مسألهء تشبّه مردان و زنان توجّه بسيارى داشتند و موارد متعدّدى از آرايشها يا لباسها را مصداق آن مىشمردند ؛ مثلًا زياد كوتاهكردن موى سر مخدّرات و يا استفاده از برخى از كمربندها يا كتها را كه مردانه بود نوعى تشبّه به رجال مىدانستند . ميزان تشبّه به رجال عرف متشرّعه و متديّنين است و لذا رواج اين امور در ميان كسانى كه تحت تأثير فرهنگ و تربيت غرب قرار گرفته و از آنها الگو مىگيرند موضوع اين احكام را عوض نمىنمايد .
در ميان متشرّعه هيچگاه پوشيدن شلوار بدون دامن در ميان زنان رواج پيدا نمىكند ، چون با موازين لباس شرعى زن مسلمان سازگار نيست ؛ چنان كه عرف متشرّعه مبنى بر بلندبودن موى مخدّرات و كوتاهى موى مردان چون بر اساس ترغيب و تشويق شرع است تغيير نمىپذيرد .