فراق را در قلبش زنده نگهداشته و با اين اسباب قلبش را با ياد آن ولىّ والى عالم امكان حيات بخشد .
ولى بايد توجّه داشت كه هدف اصلى ، معرفت حقيقت و مقام نورانيّت آن امام همام است كه ملازم معرفت حضرت حقّ است و بايد قرائت دعاى ندبه در مسير حركت به سوى توحيد و فناء و عبوديّت و همراه با اطاعت واقعى از آن حضرت باشد تا اثر مطلوب خود را بگذارد ، و گرنه انسان را متوقّف نموده و از اصل به فرع و از مقصد به طريق غافل نموده است .
حقير يك بار دربارهء سند آن از خدمتشان سؤال كردم ، فرمودند : محتواى
آن محتواى خوبى است . و بيش از اين جوابى نفرمودند .
به دعاى عهد نيز سفارش ميكردند و به بعضى از شاگردان دستور داده بودند كه هر روز پس از نماز صبح بر اين زيارت حضرت حجّت عليهالسّلام مداومت نمايند و پس از آن نيز دعاى : اللهم ادفع عن و ليك و خليفتك و حجتك على خلقك . . . را قرائت نمايند . « 1 » دعاى عهد حكم مشارطهاى را دارد كه سالك بايد هر روز صبح به آن مقيّد باشد و با خداوند و با امام عصر عليهالسّلام هر روز عهد و پيمان ببندد كه از مسير طاعت و بندگى خارج نشده و طوق عبوديّت را از گردن خود باز ننمايد .
برخى از زيارات ديگر را نيز مثل زيارت آلياسين به صورت موردى و مقطعى دستور مىفرمودند .
به زيارت عاشورا نيز اهمّيّت بسيارى ميدادند و به برخى از افراد
هامش
( 1 ) . منظور از دعاى عهد همان دعاى عهد معروف است كه با اين الفاظ آغاز مىشود : اللَهُمَّ رَبَّ النّورِ العَظيمِ . و مرحوم محدّث قمّى آن را پس از آداب سرداب مطهّر و زيارات حضرت حجّت ارواحنا فداه در امر سوّم ذكر نموده است و دعاى شريف : اللَهُمَّ ادفَع عَن وَليِّكَ وَ خَليفَتِكَ . . . را نيز پس از دعاى عهد و ذيل امر چهارم آورده است .