كه به حسب ضرورت زندگى مشاهده مىشود خود به خود گرد آمده است .
آنچه به نام هر يك از فرزندان يا عيال است ، اصولًا تعلّق به حقير نداشته و متعلّق به خود آنهاست .
چون اولاد ذكور در رشته علم هستند ، نوشتجات و كتابهاى حقير أعمّ از خطّى و چاپى تماماً به آنها داده شود و از ثلث محسوب گردد ، بدين طريق كه آنچه از دورههاى مختلفه را آقاى حاج سيّد محمّد صادق و آقاى حاج سيّد محمّد محسن و آقاى حاج سيّد ابو الحسن براى خود تهيّه كردهاند مشابه آن كتاب از كتابخانه فقط به آقاى سيّد على داده شود و بقيّه بين تمام چهار تن از اولاد ذكور قسمت گردد .
بقيّه ثلث متعلّق به پسرانى است كه در وقت فوت سنّشان به بيست سال نرسيده و به دخترانى كه شوهر نكردهاند ، و بايد بالسّويّه بين همه آنها تسهيم و تقسيم گردد . و در صورت تحقّق اين معانى ، بقيّه ثلث با دو ثلث ديگر كما فرض الله بين جميع ورثه تقسيم مىشود
. و اوصِيهِمْ أدامَ الله تَوفيقَهُم و تَأييدَهم ؛ على نَظمِ أُمُورِهم ، و التَّوجُّهِ إلى اللَهِ تَعالَى و التَّبتُّل إليه فى كُلِّ الأحوال ، و التَّمسُّكِ بِالعُروةِ الوُثقَى و الحَبْلِ المتينِ وِلآءِ أميرِالمؤمنينَ علَيه السّلامُ .
ميخواستم وصيّتنامه مفصّلى بنويسم كه حاوى مطالب مهمّ اخلاقى باشد ، ديدم با وجود مطالب عاليه و حقائق ساميهاى كه أمير المؤمنين عليه السّلام در حاضِرَين به امام حسن مجتبى عليه السّلام در وصيّتنامه خود نوشتهاند و در « نهج البلاغة » مسطور است ، ديگر از بيان مكارم اخلاق و آداب دم زدن مايه شرمندگى است .
لذا تمام اولاد خود را توصيه ميكنم كه اين وصيّت را كه در « نهج البلاغة » موجود است مطالعه و كراراً مورد دقّت و نظر قرار دهند ، و آن دُرَر شاهوار را
آيت نور (يادنامه عارف بالله حضرت علامه آية الله حاج سيد محمد حسين حسينى طهرانى) — صفحة 621
مساهمون: جمعى از فضلا
ص٦٢١