ضمنى آن به قدر تناسب و فرصت و حوصله بحث مىپرداختند و بحث را با نمونههاى تاريخى ممزوج مىنمودند .
نكته هفتم : عقل گرائى
در بيان مطالب به قدر نياز به طرح ادّله عقليّه پرداخته و در تشريح زواياى آن براى تثبيت سخن در اذهان مخاطبين حوصله به خرج ميدادند ، و ادلّه و براهين محكم عقلى را با بيانى رسا و ساده و قابل فهم مطرح مىنمودند تا مخاطب به لحاظ عقلى قانع گردد .
نكته هشتم : استدلال شهودى
كم هستند كسانى كه بتوانند در وادى شهود آنطور كه شايد و بايد به ميدان بيايند ، چرا كه اين مسأله ابزار خاصّ خود را مىطلبد كه از عهده هر كسى بر نمىآيد . ايشان در تدوين مطالب بر اساس نگرش توحيدى كه عالم را بر محور الله ميداند و ثمره دعوت وحى و عقل و قلب را يكى مىشمرد ، در مباحث و مطالبى كه بيان ميفرمودند در كنار ذكر آيات و روايات و تشريح و تفسير آنها ، براى فهم مطلب از ادلّه عقليّه بهره مىگرفتند ، ولى فقط به اين اكتفا نمىنمودند ؛ بلكه براى ادلّه وجدانيّه شهوديّه كه ثمره راه باطن و تصفيه قلب و تهذيب جان است نيز جايگاهى لايق قائل بودند .
نكته نهم : تنوّع بخشى
آثار حضرت آقا از يك سويه نگرى و خشكى به دور است ، و ايشان در طرح مطالب از همه محورهاى مفيد بهره مىبردند . و براى فهم بهتر كلام از ذكر نمونههاى ملموس تاريخى معاصر گرفته تا بهرهورى از شعرهاى ناب شاعران نامدار عرب و عجم و تجزيه و تحليلهاى لازم و ارائه آمار و نمودارهاى عينى و . . . دريغ نداشتند ، و با ذوق سرشار و اطّلاعات گسترده خويش آثارشان را زنده و متنوّع مىنگاشتند .
آيت نور (يادنامه عارف بالله حضرت علامه آية الله حاج سيد محمد حسين حسينى طهرانى) — صفحة 571
مساهمون: جمعى از فضلا
ص٥٧١