علّامه والد معظّم قدّس سرّه حدود چهل و هفت سال بود . و بر اهل بصيرت و باريافتگان حرم امن إلهى پوشيده نبود كه ايشان در سنوات آخر عمر به تمام معنى الكلمه در مقام بقاء بالله متمكّن بوده و جميع استعدادات نفس نفيسشان به منصّه فعليّت تامّه رسيده بود ؛ كما اينكه بارها به بنده فرمودند : كار من در اين دنيا تمام است و ماندن و رفتن براى من تفاوتى ندارد .
آنچه در مدّت حيات نورانى حضرتشان بِالعيان از ايشان و از سيره مرضيّه آن بزرگوار مشاهده نمودهام در يكى دو كتاب نمىگنجد ؛ ولى به نحو اجمال دورى از هوا ، و توجّه تامّ به حقيقت توحيد ، و عدم تنازل از مقام وحدت ، و إحياء سنّت سنيّه رسول خدا ، و بذل وجود و همه شؤون وجودى براى إحياء حقّ و تبيين شريعت حضرت سيّد المرسلين و اثبات و تثبيت خلافت
بلافصل مولانا أمير المؤمنين ، و ارشاد و دستگيرى از نفوس مستعدّه و دلسوزى خالصانه جهت آحاد از شيعيان أمير المؤمنين عليه السّلام ؛ مشهود سيره و روش آن بزرگ مرد الهى بود . فلِلّه دَرُّه و عليه أجرُه ، و سلامٌ عليه يومَ وُلد و يومَ مات و يومَ يُبعثُ حيًّا .
به حمد الله و المنّة اينك در دوازدهمين سال از ارتحال جانگداز مرحوم علّامه والد معظّم رفع الله درجتَه با تلاش و همّت جمعى از فضلاء و ارادتمندان آن فقيد سعيد حفَظهمُ الله و شَكر الله مساعيَهُم الجميلة اوّلين قدم در جهت معرّفى شخصيّت بى بديل ايشان برداشته شده است ، كه گرچه اين مقدار براى چنين هدف بلندى قاصر و قليل است ولى در نوع خود كارى است متقن و قابل استفاده ، على الخصوص كه همه مطالب منقوله ، از « دوره علوم و معارف اسلام » و سائر مكتوبات ايشان استخراج شده است . اميدواريم به عنايت حضرت حقّ و تأييدات مقام ولايت كلّيّه إلهيّه حضرت حجّة بن الحسن أرواحُنا لِترابِ مَقدمه الفِدآء و مدد باطنى آن راد مرد الهى هر چه زودتر مجلّدات بعدى
آيت نور (يادنامه عارف بالله حضرت علامه آية الله حاج سيد محمد حسين حسينى طهرانى) — صفحة 38
مساهمون: جمعى از فضلا
ص٣٨