حضرت آقا كه پس از سالها تحصيل جدّى و مداوم ، در علوم مختلفه حوزوى به درجه اجتهاد نائل آمده و اساتيد بزرگى را در قم و نجف ، دو حوزه غنى و پر بركت شيعه ، تتلمذ نموده ؛ و به لحاظ عرفان نظرى و عملى نيز مراحل بسيارى را پشت سر نهاده و بزرگمردان علم و عمل و خودسازى و تهذيب و تزكيه همچون مرحوم علّامه طباطبائى و حاج شيخ عبّاس قوچانى و حضرت آقاى حدّاد و آية الله انصارى قدّس الله أسرارهم را ادراك نموده و با بزرگانى همچون آية الله آقا شيخ عبّاس طهرانى و آية الله آقا سيّد جمال الدّين گلپايگانى رحمة الله عليهما مراودهها داشته و از محضر پاكشان خوشههاى معرفت چيده و همچون درختى تناور در اوج بالندگى قرار دارند ؛ اينك به امر حضرت حدّاد به اشاره آية الله انصارى بساط خويش را از نجف اشرف جمع مىنمايند و در مركز طهران مستقر ميشوند . وه ! كه چه كار سنگين و طاقت فرسائى !
انسان به ياد رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم مىافتد كه در اوج وصل الهى پس از دريافت وحى و تحمّل آن همه فشار ، قدرى در خلوت خانه خود به استراحت و عزلت فرو مىرود كه نهيب الهى فرود مىآيد :
يا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ ، قُمْ فَأَنْذِرْ
. « اى جامه به خود پيچيده ! برخيز و انسانها را هشدار ده . »
آقا كه اكنون وقت قرار و استقرارش در پايگاه علم علوى و سرمستى از جام مُدام ولاى اوست كه از معارف علمى و عملى خوش بنوشد و خوش