بعد از اين حرفها ، اگر چنانچه جنابعالى انتظار كرامات و مقامات داريد ، اين مطلب گذشته از آنكه رأساً اشتباه است و سعادت غير از آن مىباشد و بهيچوجه ملازمه با اين آثار ندارد نه از اين طرف نه از آن طرف ؛ خلاف سير هم هست ، يعنى انتظار اين مطالب سير قهقهرى است و بنده را از مولا دور مىكند .
و هرگاه غرض جنابعالى آن است كه رضاى مولا را دست نياورده و خداى نخواسته از شما كراهتى دارد ، حجّت خود را بر اين مقصود إرائه بفرمائيد .
و اگر غرض آنست كه چرا شما مستغرق در عبادت نيستيد ، كه در روايت وارد شده : حضرت باقر عليه السّلام به فرزند جليل خود حضرت صادق فرمودند در وقتى كه در گرماى روز در خانه مكّه إصرار به خواندن نماز داشته :
بُنَىَّ ! إذا رَضِىَ اللهُ تعالى مِن العَبْدِ ، رَضِىَ مِنهُ بِالقَليلِ .
) فرزند عزيزم ! هرگاه خداى تعالى از بندهاى خشنود شود ، به عمل قليلى از او راضى خواهد بود . )
بارى ، هرگاه نفس جنابعالى به اين حرفها راضى نمىشود و اشتهاى زيادى دارد ، فَعَليكَ بالجوعِ ، و السّكوتِ خصوصاً عن البحثِ و الجَدَلِ و أكلِ الشَّعيرِ ، و مُلازَمَةِ التَّواضُعِ فى الأحوالِ و الأقوالِ .
خدمت مولانا آقاى حاج شيخ عبّاس و آقاى آقا سيّد محمّد رضا به عرض سلام مصدّعم .
أيّام توفيق مستدام باد ، ملتمس دعا هستم . به تاريخ ليله 16 شهر رمضان 1375 - الأحقر محمّد جواد . »
نوع دستورات و اورادى هم كه ايشان به آقا ميدادند نشانگر موقعيّت والاى آقا نزد ايشان است :
« . . . در مدّت اقامت حقير در نجف پس از زيارت ايشان كه چهار سال
آيت نور (يادنامه عارف بالله حضرت علامه آية الله حاج سيد محمد حسين حسينى طهرانى) — صفحة 199
مساهمون: جمعى از فضلا
ص١٩٩