كارگاه كار مىكنم . سوّمى چون مرد مستمندى بود و اگر هر روز كار نمىكرد مخارج زندگيش تأمين نمىشد به كار ادامهمىداد . ( 54 ) چهارمى تنها به خاطر آنكه با كارفرما سابقهء دوستى و آشنائى داشت ، بدون توقّع مزدى كار مىكرد ، او را تنها چيزى كه وادار به كار مىنمود ، عشق و محبّت به كارفرما بود . . .
( 54 ) مرجع كارگر سوّمى و دوّمى يك چيز است ، و آن عمل است براى جلب منفعت و طمع بهره ؛ و لذا در روايات مردم را در عبادت فقط به سه دسته تقسيم كردهاند . « 1 »
. . . . . . . . . . . . . . ص 176 :
مرحوم آية الله كوهستانى زياد به من توصيه مىكرد كه اگر
هامش
( 1 ) - در « وسائل الشّيعة » ج 1 ، ابواب مقدّمة العبادات ، باب 9 رواياتى بدين مضمون آورده ، و اوّلين آنها به نقل از مرحوم كلينى اينست كه :
عن أبى عبدالله عليه السّلام قال : العبادةُ ثَلاثةٌ : قومٌ عَبَدوا اللهَ عزّوجلّ خَوفًا فتِلكَ عبادةُ العَبيد ، و قومٌ عَبَدوا اللهَ تَبارك و تَعالى طَلبَ الثوابِ فتلكَ عِبادةُ الاجَراء ، و قومٌ عَبَدوا اللهَ عزّوجلّ حُبًّا له فتلك عبادةُ الأحرار ؛ و هِى أفضلُ العبادة .
و در « مستدرك الوسائل » ج 1 ، همان باب ، ص 102 روايتى از تفسير منسوب به حضرت امام حسن عسكرى عليهالسّلام آورده است . و نيز در « بحار الأنوار » طبع حروفى ج 70 ، باب العبادة و الاختفاء فيها ، ص 255 ، حديث 12 به نقل از « كافى » ؛ و نيز در « خصال » صدوق ، باب الثّلاثة ، ذكر كرده است - م .