چنين أفرادى در زمان رسول الله بواسطهء نورانيّت و حرارت معنوى آن حضرت تا اندازهاى خود را در پرتو آن نور قرار داده و به آن منبع حرارت نزديك كردهاند ، ولى بعداً در محيط تاريك و سرد ، فسرده شده و به حالت قهقرى به جاهليّت دوران گذشته رجوع نمودهاند .
وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَ فَإِنْ ماتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلى أَعْقابِكُمْ وَ مَنْ يَنْقَلِبْ عَلى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئاً وَ سَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ .
« 1 »
« و نيست محمّد مگر فرستادهء خدا كه قبل از او نيز فرستادگانى آمده و رفتهاند . آيا اگر او بميرد يا كشته شود ، شما به همان افكار دوران جاهليّت رجوع مىكنيد ؟ كسى كه به دو پاشنهء پاى خود از عقب به قهقرى واژگون گردد به خود صدمه وارد آورده است و به خدا ضررى نرسانيده است ، و خداوند سپاسگزاران را ( كه به جلو حركت كنند و در راه و روش رسول الله سير كنند ) جزاى نيك خواهد داد . »
اين آيه راجع به كسانى است كه پس از رحلت رسول خدا به دنبال افكار نفسانى خود رفته و نداى « كَفانا كتابُ الله » را در داده و خود را نيازمند به خاندان علم و طهارت نديدند و به دنبالهء مسير نبوّت در طريق ولايت قدمى نگذاردند ، و لذا در همان افكار جاهلى خود باقيمانده و در همان جا دفن شدهاند .
بارى ، شايد نتيجهء مودّت به اهل بيت كه تا اين درجه مورد اهمّيّت قرار گرفته و مزد و پاداش نبوّت و زحمات طاقت فرساى نبىّ أكرم واقع شده است ، در زمان خود رسول الله واضح نبوده ، و چه بسا بسيارى در شگفت بودهاند كه مودّت به اهل بيت چه حكمتى را در بردارد كه در مقابل زحمات رسول الله قرار
هامش
( 1 ) - آيه 144 ، از سورهء 2 : ءال عمران