[ وءَالِهِ ] وَسَلَّمَ ، تَعْرِفَانِهِ وَ تَفْعَلَانِ بِهِ ؟ قَالَا : نَعَمْ . فَقَالَتْ : نَشَدْتُكُمَا اللَهَ أَلَمْ تَسْمَعَا رَسُولَ اللَهِ يَقُولُ : رِضَا فَاطِمَةَ مِنْ رِضَاىَ وَ سَخَطُ فَاطِمَةَ مِنْ سَخَطِى ، فَمَنْ أَحَبَّ فَاطِمَةَ ابْنَتِى فَقَدْ أَحَبَّنِى ، و مَنْ أَرْضَى فَاطِمَةَ فَقَدْ أَرْضَانِى ، وَ مَنْ أَسْخَطَ فَاطِمَةَ فَقَدْ أَسْخَطَنِى ؟ قَالَا : نَعَمْ ، سَمِعْنَاهُ مِنْ رَسُولِ اللَهِ صَلَّى اللَهُ عَلَيْهِ [ وَءَالِهِ ] وَسَلَّم .
قَالَتْ : فَإنِّى أُشْهِدُ اللَهَ وَ مَلَئِكَتَهُ أَنَّكُمَا أَسْخَطْتُمَانِى وَ مَا أَرْضَيْتُمَانِى ، وَ لَئِنْ لَقِيتُ النَّبِىَّ لَأَشْكُوَنَّكُمَا إلَيْهِ . . . وَاللَهِ لَأَدْعُوَنَّ اللَهَ عَلَيْكَ فِى كُلِّ صَلَوةٍ أُصَلِّيهَا .
« حضرت فاطمه به أبوبكر و عمر فرمود : اگر من از رسول خدا براى شما حديثى نقل كنم ، شما اعتراف مىكنيد و به مضمون آن تسليم هستيد ؟ گفتند : بله . حضرت فاطمه فرمود : شما را به خدا سوگند مىدهم كه آيا شما از رسول خدا نشنيديد كه ميفرمود : رضاى فاطمه از رضاى من است و خشم فاطمه از خشم من است ، كسى كه دختر مرا دوست داشته باشد مرا دوست داشته است ، و كسى كه فاطمه دختر مرا راضى كند مرا راضى كرده است ، و كسى كه او را به غضب در آورد مرا به غضب در آورده است ؟ گفتند : بله ، ما از رسول خدا صلّى الله عليه وآله وسلّم شنيديم كه اين مطلب را ميفرمود .
فاطمه فرمود : من خدا را و فرشتگان خدا را گواه مىگيرم كه شما دو نفر مرا به غضب درآورديد و مرا راضى نكرديد . و اگر من پدرم رسول خدا را ملاقات كنم شكايت شما دو نفر را به سوى او خواهم برد . . . قسم به خدا كه من عقب هر نماز كه بجا مىآورم بر تو اى ابوبكر نفرين خواهم نمود . »
و سابقاً از « اسد الغابة » نقل كرديم كه حضرت فاطمه وصيّت فرمود كه كسى بر آن حضرت وارد نشود ، و لذا عائشه چون اجازهء ملاقات خواست و
رساله مودت (تفسير آيه قل لا أسئلكم عليه أجرا إلا المودة في القربى) (فارسى) — صفحة 190
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص١٩٠