ابن عبّاس روايت كردهاند كه : چون آيه مودّت نازل شد ، به حضرت رسول الله عرض نمودند : أقرباى شما كه مودّت آنان واجب است چه كسانند ؟ فرمود : علىّ و فاطمه و دو پسر آنها . » « 1 »
و در تعليقهاى كه علّامهء خبير آية الله مرعشى مدّ ظلّه بر آن مرقوم داشتهاند ، از پنجاه و پنج نفر از أعاظم و بزرگان محدّثين و مفسّرين و متكلّمين از اهل تسنّن نقل مىكنند كه آنها در كتابهاى خود با إسناد خود ، آيه مباركهء مودّت ذوى القربى را به حضرت أميرالمؤمنين و فاطمهء زهراء و حسنين عليهم السّلام منحصر دانستهاند . و آيه مباركه را فقط بر وجوب مودّت آنان كه به عنوان أجر رسالت است تفسير نمودهاند . « 2 »
و نيز در « ملحقات الإحقاق » مستدرَك از علمائى را كه سابقاً از آنها نقل نمودهاند بيان نموده و آنها نيز بالغ بر شصت و چهار نفر ميشوند . « 3 »
ابن صبّاغ مالكى گويد : وَ لِلّهِ دَرُّ الْقآئلِ إذْ قال :
هُمُ العُروةُ الوُثقى لِمُعتَصِمٍ بِها * مَناقِبُهم جَآءَتْ بِوحىٍ و إنزالِ
مَناقبُ فى شورى و سورةِ هَل أتَى * و فى سورةِ الأحزابِ يَعرِفُها التّالى
و هُم ءَالُ بيتِ المُصطفى فَوِدادُهم * علَى النّاس مَفروضٌ بِحكمٍ وإسجالِ « 4 »
« خداوند جزاى گوينده را فراوان دهد ، آنجا كه گفته است :
ايشانند دستاويز محكم براى كسى كه بدان چنگ زند . محامد و محاسن آنها از جانب خدا بوسيلهء وحى بر رسول خدا نازل شده است ؛ محاسنى از آنهادر سورهء شورى
( قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً ) *
و در سورهء هَل أتَى و در سورهء
هامش
( 1 ) - « إحقاق الحقّ » طبع اسلاميّه ، ج 3 ، ص 2
( 2 ) - همان مصدر ، از ص 2 تا ص 18
( 3 ) - همان مصدر ، ج 9 ، از ص 92 تا ص 101
( 4 ) « الفصول المهمّة » ص 11