را تشخيص دهد نه مستخدم را ، و مدّتها سپرى گردد ؛ يا به حال روانى درآيد و بىسواد و سفيه از دانشگاه بيرون آيد ، و يا بايد دل به دريا زند و پشت پا به همهء مقدّسات دينى بزند ، و دين را سدّ آزادى و راه ترقّى و تعالى بداند ؛ و در نتيجه ، آميزشهاى پنهانى ، خلأ او را پر كند .
مرد دانشجو تا مىآيد به خلأ فكرى خود فلان مسأله را حلّ كند ، فوراً آن دختر خانم
x
در نظرش مجسّم است . حلّ مسأله كجا رفت ؟ بايد بجاى دوشيزهء
x
مثلاً فورمول
mm ' / r 2
گذارده شود تا نتيجه حاصل گردد . امّا بدون شكّ ، جَلَوات خانم
x
جائى را در محفظهء ذهنش باقى نگذارده است .
و همچنين دوشيزهء دانشجو در دانشگاه در خلوت است . نمىتواند و ابداً قدرت ندارد ذهنش را از آقاى
y
پاك كند ؛ هر چه تصوّر كند
y
است در زمين
y
است ، در زمان
y
است ، در بالا و پستى
y
است .
گويند : دو نفر شب تا به صبح بحث داشتند در حقّانيّت علىّ و حقّانيّت عمر . آنچه در وِعائشان از دليل بود آوردند . صبحگاه به مجنون گفتند : تو كه از اوّل شب تا پگاه همهء مطالب را شنيدى بگو ببينيم : حقّ با كيست ؟ ! گفت : حقّ با ليلى است ! از شب تا به صبح هر چه مىگفتيد بحث دربارهء ليلى بود ؛ حقّ با ليلى است !
اينك پس از گذشت شانزده سال از انقلاب ميفهمند كه چه اشتباهى كردهاند . اينها تماشا ميكردند كه دختران با حجاب آراسته به دانشگاه ميرفتند ، و خوشحال بودند كه مسأله دختر و پسر هم به حمد الله حلّ شد ، و حكومت اسلام همه را معصوم نمود ؛ ولى ناگاه از زير خاكستر شرارهاى پديدار مىشود كه اى واى چه خبر بوده است و ما خبر نداشتيم ! ؟
دانشكدههاى پسران و دختران لزوماً بايد مجزّا گردند
مسأله مسأله پرده كشيدن نيست ، رديف جلو نشستن پسران نيست ، يكطرف دختران و يكطرف پسران نيست ، يك كلاس مستقلّ براى دختران و يك كلاس براى پسران در دانشگاه مختلط نيست .